Η Πύλη Serrans ή Πύλη Serranos (Βαλένθια: Porta dels Serrans, Βαλένθια: < /small>[ˈpɔɾta ðels seˈrans]; Ισπανικά: Puerta de Serranos, [ˈpweɾta ðe seˈranos]), επίσης γνωστοί ως Serrans Towers ή Serranos Towers (Βαλένθια: Torres dels Serrans, Valencian: [ˈtorez ðels seˈrans]; Ισπανικά: Torres de Serranos< /i>, [ˈtorez ðe seˈranos]) είναι ένα από τα δώδεκα πύλες που αποτελούσαν μέρος του αρχαίου τείχους της πόλης, του χριστιανικού τείχους (Muralla cristiana), της πόλης της Βαλένθια, Ισπανία. Χτίστηκε σε γοτθικό στυλ της Βαλένθια στα τέλη του 14ου αιώνα (μεταξύ 1392 και 1398). Το όνομά του πιθανότατα οφείλεται στη θέση του στα βορειοανατολικά του κέντρου της παλιάς πόλης, καθιστώντας το σημείο εισόδου για τον βασιλικό δρόμο (camí ral) που συνδέει τη Βαλένθια με την comarca ή συνοικία Els Serrans (κατά μήκος του δρόμου που πηγαίνει βορειοδυτικά προς τα βουνά γύρω από το Teruel και τελικά οδηγεί στη Σαραγόσα) καθώς και το σημείο εισόδου για τον βασιλικό δρόμο προς τη Βαρκελώνη ή επειδή η πλειοψηφία των εποίκων κοντά σε Η εποχή του Ιακώβου Α' της Αραγονίας ήταν από την περιοχή γύρω από το Teruel, οι κάτοικοι της οποίας ονομάζονταν συχνά serrans (ορεινοί άνθρωποι) από τους Βαλένθια. Εναλλακτικά, η πύλη μπορεί επίσης να πήρε το όνομά της από μια σημαντική οικογένεια, τους Σερράνους, που ζούσαν σε έναν δρόμο με το ίδιο όνομα.

Είναι ένα σημαντικό ορόσημο και ένα από τα καλύτερα διατηρημένα μνημεία της Βαλένθια. Από το τείχος της αρχαίας πόλης, το οποίο γκρεμίστηκε το 1865 με εντολή του επαρχιακού κυβερνήτη Cirilio Amorós, μόνο οι πύργοι Serrans, οι Quart Towers του 15ου αιώνα και μερικά άλλα αρχαιολογικά κατάλοιπα και ερείπια, όπως αυτά της Εβραϊκής Πύλης (< i>Puerta de los Judíos), έχουν διασωθεί. Το Torres de Serrans χτίστηκε τον 14ο αιώνα, 1392, από τον Pere Balaguer. Ήταν η κύρια είσοδος της πόλης και χτίστηκε αρχικά με αμυντική λειτουργία. Από το 1586 έως το 1887 οι πύργοι χρησιμοποιήθηκαν ως φυλακή ευγενών.