Licancabur (Ισπανική προφορά: [likaŋkaˈbuɾ] ) είναι ένα στρατοηφαίστειο στα σύνορα μεταξύ Βολιβίας και Χιλής, νότια του ηφαιστείου Sairecabur και δυτικά του Juriques. Μέρος της Κεντρικής Ηφαιστειακής Ζώνης των Άνδεων, έχει έναν εμφανή κώνο ύψους 5.916 μέτρων (19.409 ft). Ένας κρατήρας κορυφής 400 μέτρων (1.300 ft) που περιέχει τη λίμνη Licancabur, μια λίμνη κρατήρα που συγκαταλέγεται στις υψηλότερες λίμνες στον κόσμο, καλύπτει το ηφαίστειο. Τρία στάδια ροών λάβας προέρχονται από το οικοδόμημα.

Το Licancabur σχηματίστηκε στην κορυφή των ιγνιβριτών του Πλειστόκαινου και ήταν ενεργό κατά το Ολόκαινο, μετά την εποχή των παγετώνων. Αν και δεν είναι γνωστές ιστορικές εκρήξεις του ηφαιστείου, οι ροές λάβας που εκτείνονται στο Laguna Verde έχουν χρονολογηθεί στα 13.240 ± 100 BP. Το ηφαίστειο έχει κυρίως εκραγεί ανδεσίτη, με μικρές ποσότητες δακίτη και βασαλτικού ανδεσίτη.

Το κλίμα της είναι ψυχρό, ξηρό και πολύ ηλιόλουστο, με υψηλά επίπεδα υπεριώδους ακτινοβολίας. Το Licancabur δεν καλύπτεται από παγετώνες. Τα μαξιλαράκια και οι θάμνοι σχηματίζουν τη βλάστηση χαμηλότερα στις πλαγιές του. Παλαιότερα τα τσιντσιλά κυνηγούσαν στο ηφαίστειο.

Το Licancabur θεωρείται ιερό βουνό από τους ανθρώπους Atacameno, οι οποίοι το θεωρούν συγγενή του βουνού Cerro Quimal στη βόρεια Χιλή. Αρχαιολογικοί χώροι έχουν βρεθεί στις πλαγιές του και στον κρατήρα της κορυφής, που πιθανότατα ήταν μια προϊστορική σκοπιά.