Το Castell de Cabrera είναι μια οχύρωση στο νησί Cabrera, επί του παρόντος είναι ένας συμπαγής εξαγωνικός μόλος, ελαφρώς επιμήκης, που βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της εισόδου του φυσικού του λιμανιού, σε υψόμετρο 72 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι αλλεπάλληλες επιθέσεις που έχει υποστεί κατά τη διάρκεια της ιστορίας του υποδηλώνουν ότι έχει μικρή σχέση με την αρχική κατασκευή. Μόνο τον xvi αιώνα το κάστρο καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε τουλάχιστον δέκα φορές. Εκτός από στρατιωτική φρουρά, υπήρξε πύργος καραντίνας και προεδρείο.

Ο κίνδυνος να κατασκευαστεί ένας πύργος στην Καμπρέρα, όπου οι δυνατότητες υποχώρησης σε περίπτωση κινδύνου ήταν ελάχιστες, σήμαινε ότι ο μισθός που είχε ανατεθεί σε αυτό ήταν το υψηλότερο των Βαλεαρίδων Νήσων, και ότι οι φρουροί του συχνά καταδικάζονταν και έτσι μετέτρεπαν την ποινή τους.

Η πρώτη αναφορά χρονολογείται από το 1410, όταν οι φύλακες του πύργου Pere και Guillem Saragossa διεκδικούν την πλήρη πληρωμή του μισθού τους από τον Αντιβασιλέα της Μαγιόρκα, οπότε εκείνη την ημερομηνία ήταν ήδη λειτουργικό και υποτίθεται ότι χτίστηκε στο το τελευταίο μισό του xiv αιώνα, είναι πιθανό ότι τότε δεν θα ήταν κάτι περισσότερο από μια σκοπιά.

Το 1425, ο χρήσιμος ιδιοκτήτης της Cabrera, Bernat Saragossa, εκ μέρους του ίδιου και του Paborde της Tarragona, υπέγραψε συμφωνία με το Πανεπιστήμιο της Πόλης και το Βασίλειο της Μαγιόρκα για τη διατήρηση μιας φρουράς για την υπεράσπιση του illa και το νεόκτιστο κάστρο Cabrera, το οποίο προτείνει μια επέκταση του αρχικού πύργου.

Το 1510 δύο γαλέρες Βερβερίνων επιτέθηκαν στην Καμπρέρα, συνέλαβαν τους φύλακες και είκοσι δύο ψαράδες και κατέστρεψαν τον πύργο, μια ξαφνική καταιγίδα επέτρεψε την άφιξη βοήθειας, η οποία απελευθέρωσε τους αιχμαλώτους.

Το 1550, ο Ντραγκούτ, επικεφαλής 1500 Τούρκων, κατέλαβε το νησί, κατέλαβε το πυροβολικό του κάστρου και κατεδάφισε εντελώς το κτίριο. Στη συνέχεια, τον ίδιο αιώνα, χτίστηκε εκεί ένα παρεκκλήσι όπου ο κλήρος του Σαντάνυ πήγε να πει λειτουργία για τη φρουρά. Το 1698, αφού αναστηλώθηκε και βελτιώθηκε ξανά, το κάστρο περιήλθε στην εξουσία του Πανεπιστημίου της Μαγιόρκα.

Το 1715, στο πλαίσιο του Πολέμου της Διαδοχής, ο στρατιωτικός Francisco Mariscal ήταν ο κυβερνήτης του, επικεφαλής μιας φρουράς περίπου είκοσι στρατιωτών, και του ανατέθηκε η επιτήρηση πιθανών εισβολών των Βουρβόνων, στο πλαίσιο αυτό, πυροβολικό πυροβολικού εκτοξεύτηκε για τελευταία φορά από το φρούριο. Από το 1716, το κάστρο παρέμεινε υπό βασιλική εξουσία.

Πριν από μερικά χρόνια το κάστρο αποτέλεσε αντικείμενο μιας όχι και τόσο τυχερής αποκατάστασης.