Σύμφωνα με έναν τοπικό μύθο, η πόλη ιδρύθηκε το 1099, ωστόσο η πρώτη γραπτή αναφορά είναι από το 1335. Το γοτθικό κάστρο, τα γοτθικά σπίτια και η οχύρωση του νερού χτίστηκαν στα μέσα του 14ου αιώνα. Η ανάπτυξη τελείωσε κατά τη διάρκεια των Πολέμων των Χουσιτών. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Χουσίτες, αλλά το κάστρο αντιστάθηκε.[1]

Ο Τελτς ανέκαμψε σιγά σιγά και μια άλλη περίοδος ευημερίας σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Ζαχαρία του Χραντέτς. Στα μέσα του 16ου αιώνα, είχε ξαναχτίσει το μεσαιωνικό κάστρο σε αναγεννησιακό στυλ. Είχε επίσης ξαναχτίσει τα γοτθικά σπίτια σε αναγεννησιακά σπίτια με στοές και διακοσμημένες προσόψεις. Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, η πόλη καταλήφθηκε σύντομα από το Σουηδικό Στρατό. Η αντιμεταρρύθμιση έφερε τους Ιησουίτες στην πόλη, οι οποίοι έχτισαν την Εκκλησία του Ονόματος του Ιησού το 1667 και ίδρυσαν τη Σχολή Λατινικής Γραμματικής των Ιησουιτών.

Κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, η πόλη επωφελήθηκε από πλούσιους κατοίκους της πόλης που έχτισαν αγάλματα, σιντριβάνια, παρεκκλήσια και στήλες των Μαριανών. Το 1773, τα δικαιώματα του Τάγματος των Ιησουιτών ακυρώθηκαν. Από το 1785, το Τελτς γερμανοποιήθηκε. Κατά τον 19ο αιώνα, αναπτύχθηκε η βιομηχανία. Ο σιδηρόδρομος κατασκευάστηκε το 1898.[1]