Όρος Αραφάτ (Αραβικά: جَبَل عَرَفَات, ρωμανικό: Jabal ʿArafāt), και με το άλλο αραβικό όνομά του, Jabal ar-Raḥmah (αραβικά: جَبَل ٱلرَّحْمَة, φωτισμένο. 'βουνό του ελέους'), είναι ένας γρανοδιωρίτης λόφος περίπου 20 χλμ (12 μίλια) νοτιοανατολικά της Μέκκας, στο την ομώνυμη επαρχία της Σαουδικής Αραβίας. Το βουνό έχει ύψος περίπου 70 μέτρα (230 πόδια), με το υψηλότερο σημείο του να βρίσκεται σε υψόμετρο 454 μέτρων (1.490 πόδια).

Σύμφωνα με ορισμένες ισλαμικές παραδόσεις, ο λόφος είναι το μέρος όπου στάθηκε ο Προφήτης Μωάμεθ και εκφώνησε το αποχαιρετιστήριο κήρυγμα, γνωστό και ως Khutbat al-Wada', στον Σαχάμπα (Συντρόφοι) που τον είχαν συνοδεύσει για το Χατζ προς το τέλος της ζωής του. Μερικοί μουσουλμάνοι πιστεύουν επίσης ότι το όρος Αραφάτ είναι το μέρος όπου ο Αδάμ και η Εύα (Hawa) επανενώθηκαν στη Γη αφού έπεσαν από τον Παράδεισο, πιστεύοντας ότι το βουνό ήταν το μέρος όπου συγχωρήθηκαν, γι' αυτό και του έδωσαν το όνομα Jabal ar-Rahmah< /i>, που σημαίνει «Βουνό του Ελέους». Στην κορυφή του βουνού στήνεται μια κολόνα για να δείξει πού πιστεύεται ότι έγινε αυτό το γεγονός.

Το βουνό είναι ιδιαίτερα σημαντικό κατά τη διάρκεια του Χατζ, με την 9η ημέρα του ισλαμικού μήνα Dhu al-Hijjah, γνωστή και ως Ημέρα του 'Αραφά μετά το ίδιο το βουνό, είναι η ημέρα που φεύγουν οι προσκυνητές του Χατζ. Μίνα για τον Αραφάτ. αυτή η ημέρα θεωρείται η πιο σημαντική ημέρα του Χατζ. Το khutbah (κήρυγμα) παραδίδεται και οι προσευχές Zuhr και Asr προσεύχονται μαζί στην κοιλάδα. Οι προσκυνητές περνούν όλη την ημέρα στο βουνό επικαλούμενοι τον Αλλάχ για να συγχωρήσει τις αμαρτίες τους.