إلفنتين
( Ελεφαντίνη )Η Ελεφαντίνη (αραβικά : الفنتين) είναι νησί του ποταμού Νείλου στη βόρεια Νουβία της Αιγύπτου. Αποτελεί μέρος της σύγχρονης πόλης του Ασουάν, στη νότια Αίγυπτο, υπάρχουν αρχαιολογικοί χώροι στο νησί.
Στο νησί βρίσκεται το Μουσείο του Ασουάν στο νότιο άκρο του. Συνεχιζόμενες ανασκαφές από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο σε αρχαιολογικό χώρο της πόλης του νησιού έφεραν στο φως πολλά ευρήματα που σήμερα εκτίθενται στο μουσείο. Στην αρχαιότητα αρκετά μεγάλος πληθυσμός Νουβιανών ζούσαν σε τρία χωριά στο μεσαίο τμήμα του νησιού. Ένα μεγάλο πολυτελές ξενοδοχείο βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νησιού.
Ο Βοτανικός Κήπος Ασουάν βρίσκεται δίπλα προς τα δυτικά στο νησί Κίτσενερ.
Η Ελεφαντίνη (αραβικά : الفنتين) είναι νησί του ποταμού Νείλου στη βόρεια Νουβία της Αιγύπτου. Αποτελεί μέρος της σύγχρονης πόλης του Ασουάν, στη νότια Αίγυπτο, υπάρχουν αρχαιολογικοί χώροι στο νησί.
Στο νησί βρίσκεται το Μουσείο του Ασουάν στο νότιο άκρο του. Συνεχιζόμενες ανασκαφές από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο σε αρχαιολογικό χώρο της πόλης του νησιού έφεραν στο φως πολλά ευρήματα που σήμερα εκτίθενται στο μουσείο. Στην αρχαιότητα αρκετά μεγάλος πληθυσμός Νουβιανών ζούσαν σε τρία χωριά στο μεσαίο τμήμα του νησιού. Ένα μεγάλο πολυτελές ξενοδοχείο βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νησιού.
Ο Βοτανικός Κήπος Ασουάν βρίσκεται δίπλα προς τα δυτικά στο νησί Κίτσενερ.
Ο Ναός του ΚνουμΤο νησί ήταν γνωστό στους αρχαίους Αιγυπτίους ως «Αμπού» ή «Γεμπού»[1] και βρισκόταν στα αρχαία σύνορα μεταξύ της Αιγύπτου και της Νουβίας. Ήταν εξαιρετική αμυντική θέση, επίσης μια πόλη που αποτελούσε εμπορικό κέντρο και πρωτεύουσα της Άνω Αιγύπτου[2].
Στην Ελεφαντίνη κατασκευάστηκε από τους αρχαίους Αιγύπτιους ένα φρούριο[2] που βρισκόταν λίγο πριν από το πρώτο καταρράκτη του Νείλου. Κατά τη διάρκεια της Δευτέρου ενδιάμεσης περιόδου (1650 - 1550 π.Χ.), το φρούριο σημειώνεται στα νότια σύνορα της Αιγύπτου[3].
Σύμφωνα με την αιγυπτιακή μυθολογία, εδώ ήταν ο τόπος κατοικίας του Κνουμ, θεού των καταρρακτών, που φρουρούσε και έλεγχε τα ύδατα του Νείλου, ενώ ζούσε σε σπηλιές κάτω από το νησί. Λατρευόταν εδώ ως μέρος μιας τριάδας μεταξύ του αιγυπτιακού πάνθεον θεοτήτων. Η τριάδα αυτή της Ελεφαντίνης περιλαμβάνει την Σατέτ και την Ανουκέτ[1]. Η Σατέτ σε πρώιμη περίοδο λατρευόταν ως θεά του πολέμου και προστάτιδα της στρατηγικής αυτής περιοχής της Αιγύπτου. Αργότερα λατρευόταν ως θεά της γονιμότητας που προσωποποιούσε την πλούσια ετήσια πλημμύρα του Νείλου, ο οποίος ταυτίστηκε με την κόρη της, Ανουκέτ. Αργότερα, όταν η τριάδα σχηματίστηκε, ο Κνουμ ταυτίστηκε ως σύζυγος της και, ως εκ τούτου, θεωρήθηκε ως ο πατέρας της Ανουκέτ.
Προσθήκη νέου σχολίου