Το ArcelorMittal Orbit (συχνά αναφέρεται ως Orbit Tower ή το αρχικό του όνομα, Orbit) είναι ένας πύργος γλυπτών και παρατήρησης μήκους 114,5 μέτρων στο Ολυμπιακό Πάρκο Queen Elizabeth στο Στράτφορντ του Λονδίνου. Είναι το μεγαλύτερο έργο δημόσιας τέχνης της Βρετανίας και προορίζεται να είναι μια μόνιμη μόνιμη κληρονομιά της φιλοξενίας του Λονδίνου των Θερινών Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων του 2012, βοηθώντας στην αναγέννηση μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της περιοχής του Στράτφορντ. Βρίσκεται ανάμεσα στο Ολυμπιακό Στάδιο (τώρα ονομάζεται Στάδιο του Λονδίνου) και το Κέντρο Υδάτινων Στίβου, επιτρέπει στους επισκέπτες να δουν ολόκληρο το Ολυμπιακό Πάρκο από δύο πλατφόρμες παρατήρησης. Το

Orbit σχεδιάστηκε από τον βραβευμένο με Turner καλλιτέχνη Anish Kapoor και τον Cecil Balmond του Arup Group, μιας εταιρείας μηχανικών. Ανακοινώθηκε στις 31 Μαρτίου 2010 και αναμενόταν να ολοκληρωθεί μέχρι τον Δεκέμβριο του 2011. Το έργο προέκυψε αφού ο δήμαρχος του Λονδίνου Μπόρις Τζόνσον και η υπουργός Ολυμπιακών Αγώνων Τέσα Τζόουελ αποφάσισαν το 2008 ότι το Ολυμπιακό Πάρκο χρειαζόταν «κάτι επιπλέον». Ζητήθηκαν από τους σχεδιαστές ιδέες για έναν "Ολυμπιακό πύργο" ύψους τουλάχιστον 100 μέτρων (330 ft): Το Orbit ήταν η ομόφωνη επιλογή από προτάσεις που εξετάστηκαν από μια συμβουλευτική επιτροπή εννέα ατόμων. Ο Kapoor και ο Balmond πίστευαν ότι το Orbit αντιπροσώπευε μια ριζική πρόοδο στον αρχιτεκτονικό τομέα του συνδυασμού γλυπτικής και δομικής μηχανικής και ότι συνδύαζε τη σταθερότητα και την αστάθεια σε ένα έργο με το οποίο οι επισκέπτες μπορούν να ασχοληθούν και να βιώσουν μέσω μιας ενσωματωμένης σπείρας πεζόδρομος. Έχει επαινεθεί και επικριθεί για τον τολμηρό σχεδιασμό του και έχει δεχθεί ιδιαίτερα κριτική ως έργο ματαιοδοξίας αμφισβητήσιμης διαρκούς χρήσης ή αξίας ως έργο δημόσιας τέχνης.

Το έργο αναμενόταν να κοστίσει 19,1 £ εκατομμύρια, με 16 εκατομμύρια £ να προέρχονται από τον τότε πλουσιότερο άνθρωπο της Βρετανίας, τον μεγιστάνα του χάλυβα Lakshmi Mittal, Πρόεδρο της χαλυβουργικής εταιρείας ArcelorMittal και το υπόλοιπο £3,1 εκατομμυρίων λιρών προέρχεται από την Υπηρεσία Ανάπτυξης του Λονδίνου. Το όνομα "ArcelorMittal Orbit" συνδυάζει το όνομα της εταιρείας του Mittal, ως κύριου χορηγού, με το Orbit, τον αρχικό τίτλο εργασίας για το σχέδιο των Kapoor και Balmond.

Το ArcelorMittal Orbit έκλεισε προσωρινά μετά τους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2012, ενώ το South Plaza (στο οποίο είναι τοποθετημένο το Orbit) υποβλήθηκε σε ανακατασκευή για τη μακροχρόνια όρος κληρονομιά χρήση ως δημόσιος υπαίθριος χώρος. Άνοιξε ξανά για το κοινό στις 5 Απριλίου 2014. Η κατασκευή ενσωματώνει την ψηλότερη και μεγαλύτερη στον κόσμο – 178 m (584 ft) – τσουλήθρα σήραγγας, σχεδιασμένη από τον Carsten Höller. Η ιδέα αρχικά οραματίστηκε η London Legacy Development Corporation ως ένας τρόπος να προσελκύσει περισσότερους επισκέπτες στον πύργο. Η τσουλήθρα περιλαμβάνει διαφανή τμήματα για να δώσει μια «διαφορετική προοπτική» του στριφογυριστού κόκκινου πύργου και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2016. Αυτό ακολουθεί μια επιλογή κατάβασης στον πύργο, που παρουσιάστηκε το 2014.