Erdapfel (telaffuz [ˈeːɐ̯tˌʔapfl̩] (dinle); Almanca'da 'toprak elması'), Martin Behaim tarafından 1490-1492 yılları arasında üretilmiş bir karasal küredir. Erdapfel, hayatta kalan en eski karasal küredir. Ahşapla güçlendirilmiş ve Georg Glockendon tarafından gores üzerine boyanmış bir harita ile kaplanmış, iki yarıya bölünmüş bir lamine keten toptan yapılmıştır. Harita, dünyanın her yerine bir parşömen tabakası üzerine yapıştırılan kağıda çizilmişti.

Kolomb İspanya'ya Mart 1493'ten önce döndüğü için Amerika dahil edilmemiştir. Yerküre, genişlemiş bir Avrasya kıtasını göstermektedir. ve Avrupa ile Asya arasında boş bir okyanus. Efsanevi Aziz Brendan Adası dahildir. Cipangu (Japonya) çok büyüktür ve gerçek konumunun oldukça güneyindedir; Martellus'un haritası, Golden Chersonese'nin (Malezya) doğusundaki muazzam bir hayalet yarımadayı geliştirirken izlenir.

Dünyaya "elma" deme fikri, Imperial Regalia (Reichskleinodien) ile birlikte Nürnberg'de de saklanan Reichsapfel ("İmparatorluk Elması", Globus cruciger) ile ilgili olabilir. Adı, Erdapfel'in güney Almanya ve Avusturya'daki "patates" olan modern anlamı ile ilgili değildir - patatesler henüz Amerika'dan Avrupa'ya getirilmemiştir.

Yapılışından 16. yüzyılın başlarına kadar, Nürnberg belediye binasındaki bir kabul salonunda duruyordu. Bundan sonra Behaim ailesinin elinde kalmıştır. 1907'de Nürnberg'deki Cermen Müzesi'ne devredildi. 1992 yılında Behaim Dijital Küre Projesi tarafından yüksek çözünürlükte incelenmek üzere bir süreliğine Viyana Teknoloji Üniversitesi'ne taşındı. 2011'de Alman Ulusal Müzesi tarafından ikinci bir dijitalleştirme başlatıldı.

The Globe of Crates gibi karasal kürelerin antik çağlardan yapıldığı biliniyor. Parçalar halinde bile hiçbirinin hayatta kaldığı bilinmiyor. Bir gök küresi olan Farnese Atlası, MS 2. yüzyıldan günümüze ulaşmıştır.