Limeuil (Fransızca telaffuz: u200b[limœj ]; Oksitanca: Limuèlh) Fransa'nın güneybatısındaki Nouvelle-Aquitaine bölgesine bağlı Dordogne ilinde bulunan bir komündür.

Limeuil köyü, Dordogne ve Vézère nehirlerinin birleştiği noktada yer almaktadır. Tarihsel olarak, iki büyük yerel nehrin buluşma yerindeki bu konum, Limeuil'e hem ticari hem de stratejik açıdan büyük önem verdi. Ortaçağda, nehirler ticaretin anayollarıydı ve ikisinin birleştiği yerde olmak bölgede benzersiz bir avantajdı: bu, tarihsel olarak, esas olarak bir şarap üretim bölgesiydi, şarabın çoğu oldukça 'sert' , ancak nispeten daha iyi şarap fıçıları, daha sonra Bordeaux'ya akış aşağısına teslim edilmek üzere Limeuil'deki 'şezlonglara' teslim edildi, büyük, düz tabanlı 'gabarre'lerde [Aşağıdaki 'şarap ticaretine' bakın]. Nehir adamlarının burada ağırlanması gerekiyordu ve nehir kenarındaki bar/restoran bugüne kadar L'ancre de Salut adını taşıyor - bir kayıkçı terimi, kelimenin tam anlamıyla 'güvenlik demiri' anlamına geliyor, nehir adamlarının barınabileceği bir yer. nehre dönmeden önce yiyecek, şarap, yatak ve dinlenme bulun. Köyün tepesindeki kilise [iki kilise vardır - aşağıdaki 'Kiliseler'e bakın], önemli ölçüde, gemicilerin koruyucu azizi olan Ste Catherine'nin adını almıştır. Stratejik olarak, Limeuil sonuç olarak kendisini (ve sakinlerini) Yüz Yıl Savaşları ve Din Savaşları'ndan kaynaklanan amansız toprak ele geçirme dalgalarından - sonsuz "chevauchées"den [aşağıdaki 'Ortaçağ Savaşları'na bakın] korumak zorunda kaldı. iki yüz yılı aşkın bir süredir acımasızca saldırı altında olan bölgeye bakın (sözde Yüz Yıl Savaşları aslında 116 yıl sürdü!) Köyün bulunduğu yamaç burnu doğal bir savunma sağlıyor - ve bir tepe tarafından aşıldı. savunma amaçlı dairesel taş duvarlarının içine alınmış şato [aşağıdaki 'Şato'ya bakın].

Bugün bu eşsiz ortaçağ köy yapısı neredeyse bozulmamış durumda ve art arda gelen mülk sahipleri - büyük ölçüde ikinci ev alıcıları ve kalan bir avuç eski aile - tarafından büyük bir özenle neredeyse tamamen restore edildi. Pek çok Fransız köyünün aksine, Zaman onu yeniden inşa etmeden veya uzatmadan bırakarak geçti. Nehir ticareti, Phylloxera'nın neden olduğu üzüm bağlarının tahribatı nedeniyle çöktüğünde, [aşağıdaki 'Şarap Üretimi'ne bakın] ve iletişim, önce bozuk yollarla, ardından geçen yüzyılda bir trenler, İkinci Dünya Savaşı'nı takip eden nüfusun azalmasıyla köy amacını yitirdi ve - 'ova'da (bitişikteki zengin verimli nehir taşkın yatağı) ailelere sunulan tarımsal iş dışında - duvarlarla çevrili evler 'bourg' boşaldı ve sonuç olarak bakımsızlıktan düştü, hatta çöktü. Ancak Périgord'un tarih öncesi taşı yok edilemez. Savunma amaçlı duvarlarla çevrili köyün orijinal dört giriş kapısından üçü hala ayaktadır; ve onların ötesinde, 800 yıl önce yapacağınız gibi nehir kıyısına ya da hemen yeşil alanlara doğru yürüyorsunuz.