Gier Su Kemeri (Fransızca Aqueduc du Gier), muhtemelen MS 1. yüzyılda Lugdunum'a (Lyon) su sağlamak için inşa edilmiş antik bir Roma su kemeridir. şimdi doğu Fransa nedir. Roma eyaleti Gallia Lugdunensis'in büyüyen başkentine hizmet eden dört Roma su kemerinin en uzun ve en iyi korunmuş olanıdır. Suyu, Lyon'un 42 km (26 mi) güneybatısındaki Mont Pilat'ın eteklerinde, Rhone'un küçük bir kolu olan Gier'in kaynağından alır. 85 km (53 mil) Gier su kemeri, Roma su kemerlerinin en uzun bilinenidir. Çok sayıda kalıntının ardından güzergahı ayrıntılı olarak izlendi. Loire bölgesi Massif du Pilat'ın yaylalarından ayrılan su kemeri, yüzey kabartmasını kucaklar ve Rhone bölümünü geçerek Mornant, Orliénas, Chaponost ve Sainte-Foy-lès-Lyon'dan Lyon'da son bulur.

Kapsamında, ortalama %0,1 veya her kilometrede bir metrelik bir eğim alarak, Roma su kemeri inşa tekniklerinin tüm repertuarından yararlanır. 3 m (9.8 ft) yüksekliğinde ve 1.5 m (4,9 ft) genişliğinde beton bir menfez ile döşenen 73 km (45 mi) kapalı hendek vardır ve bu, kara yüzeyinin altında 4 m (13 ft) kadar derine batmıştır. Su kemeri, biri Mornant yakınlarında 825 m (2.707 ft) uzunluğunda olan 11 tünelden geçmektedir. Temizlik ve onarım için erişim, 77 m (253 ft) mesafedeki menhollerden sağlandı. Açık havada otuz kadar yol var. Su kemerinin en görkemli kalıntılarını sağlayan duvarlar ve kemerler üzerinde on tane uzantı vardır (çizimler).

Dört ters çevrilmiş sifon tüneli, Durèze, Garon, Yzeron ve Trion'un özellikle derin ve geniş nehir vadilerinden yüksek kemerler üzerinde yükseltilmiş boru köprüler üzerinde geçmektedir. Bunlarda, bir yamacın kenarındaki batık bir tank kulesini (castellum) su doldurdu. Tank, açık kanal akışı ile kurşun boru hattı arasında bir geçiş yaptı. Castellum'dan su, yan yana yerleştirilmiş hava geçirmez kurşun borularla, lehimli bağlantılarla vadi yamacından aşağı, nehri kapsayan bir köprü boyunca, şimdi basınçlı olarak taşınıyordu. sistemin en dikkate değer kalıntıları - ve karşı eğimden yukarı, üst tanktan biraz daha düşük bir tanka, süreçte sadece biraz hidrolik yük kaybeder. Ters çevrilmiş sifonlar, Pont du Gard'da olduğu gibi, böyle bir sistemin sınırını belirleyen kemerler üzerine kemerler ile derin vadilerin köprülenmesini önlüyordu.