Pergamon หรือ Pergamum ( หรือ ; Greek: Πέργαμον) เรียกอีกอย่างว่ารูปแบบภาษากรีกสมัยใหม่ Pergamos (Πέργαμος) เป็นเมืองกรีกโบราณที่ร่ำรวยและทรงพลังในมิเซีย อยู่ห่างจากแนวชายฝั่งทะเลอีเจียนสมัยใหม่ 16 กิโลเมตร (16 ไมล์) บนแหลมทางด้านเหนือของแม่น้ำ Caicus (ปัจจุบันคือ Bakırçay) และทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง Bergama ประเทศตุรกีที่ทันสมัย

ในช่วงสมัยขนมผสมน้ำยา มันกลายเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรเพอร์กามอนใน 281–133 ปีก่อนคริสตกาลภายใต้ราชวงศ์แอตตาลิดซึ่งเปลี่ยนให้กลายเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลกกรีก อนุสรณ์สถานหลายแห่งยังคงหลงเหลือให้เห็นอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานชิ้นเอกของแท่นบูชาเปอร์กามอน Pergamon เป็นโบสถ์ที่อยู่ทางเหนือสุดของเจ็ดคริสตจักรในเอเชียที่อ้างถึงในหนังสือวิวรณ์พันธสัญญาใหม่

เมืองนี้มีศูนย์กลางอยู่ที่หินแอนดีไซต์สูง 335 เมตร (1,099 ฟุต) ซึ่งก่อตัวเป็นบริวาร เมซานี้ร่วงหล่นลงมาอย่างรวดเร็วทางด้านทิศเหนือ ทิศตะวันตก และทิศตะวันออก แต่ระเบียงธรรมชาติสามแห่งทางด้านทิศใต้เป็นเส้นทางขึ้นสู่ยอด ไปทางทิศตะวันตกของอะโครโพลิส แม่น้ำ Selinus (Bergamaçay สมัยใหม่) ไหลผ่านเมือง ขณะที่แม่น้ำ Ketios (ปัจจุบันคือ Kestelçay) ไหลผ่านไปทางทิศตะวันออก

Pergamon ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดย UNESCO ในปี 2014