โบสถ์แสวงบุญของ Saint John of Nepomuk (เช็ก: Poutní kostel svatého Jana Nepomuckého) ที่ Zelená hora (หมายถึง "เนินเขาเขียว" เยอรมัน : Grünberg) เป็นอาคารทางศาสนาที่ชายขอบของ Žďár nad Sázavou สาธารณรัฐเช็ก ใกล้พรมแดนประวัติศาสตร์ระหว่างโมราเวียและโบฮีเมีย เป็นงานสุดท้ายของ Jan Santini Aichel สถาปนิกชาวโบฮีเมียที่ผสมผสาน Borrominiesque Baroque เข้ากับองค์ประกอบแบบโกธิกทั้งในด้านการก่อสร้างและการตกแต่ง

ในปี ค.ศ. 1719 เมื่อนิกายโรมันคาทอลิกประกาศใช้ลิ้นของยอห์น Nepomuk จะไม่เสียหาย งานเริ่มสร้างโบสถ์ที่ Zelená hora ซึ่งนักบุญในอนาคตได้รับการศึกษาขั้นต้นของเขา ได้รับการถวายทันทีหลังจากการเป็นบุญราศีของยอห์นในปี ค.ศ. 1720 แม้ว่างานก่อสร้างจะดำเนินไปอย่างต่อเนื่องจนถึงปี ค.ศ. 1727 ครึ่งศตวรรษต่อมาหลังจากเกิดเพลิงไหม้ร้ายแรง รูปร่างของหลังคาก็เปลี่ยนไป

โบสถ์ซึ่งมีเครื่องเรือนมากมายที่ออกแบบโดยซานตินีเอง มีความโดดเด่นในด้านลักษณะการตกแต่งแบบโกธิกและสัญลักษณ์ที่ซับซ้อน ซึ่งค่อนข้างไม่ธรรมดาในสมัยนั้น ในปี 1994 ได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลก เอกสารการเสนอชื่อชี้ให้เห็นอัตราส่วนทางคณิตศาสตร์ของซานตินีในสถาปัตยกรรมซึ่งมุ่งเป้าไปที่ "การสร้างความเป็นจริงเชิงพื้นที่ที่เป็นอิสระ" โดย "หมายเลข 5 มีความโดดเด่นในด้านการจัดวางและสัดส่วน" ของโบสถ์