มัสยิด Al-Akbar (ชาวอินโดนีเซีย: Masjid Al-Akbar, lit.  'มัสยิดใหญ่'; อาหรับ: المسجد الأكبر; Javanese: ꦩꦼꦱ꧀ꦗꦶꦢ꧀ꦄꦭ꧀ꦄꦏ꧀ꦧꦂ) หรือที่เรียกว่า มัสยิดใหญ่แห่งสุราบายา เป็นมัสยิดประจำชาติที่ตั้งอยู่ในเมืองสุราบายา จังหวัดชวาตะวันออก เป็นมัสยิดที่ใหญ่เป็นอันดับสองในอินโดนีเซียรองจากมัสยิด Istiqlal ในกรุงจาการ์ตาในแง่ของความจุสูงสุด ที่ตั้งของมัสยิดอยู่ข้างถนนทางหลวงสุราบายา-โปรอง ลักษณะเด่นที่สุดคือโดมแนวตั้งขนาดใหญ่ พร้อมด้วยโดมสีน้ำเงินขนาดเล็กสี่อัน นอกจากนี้ยังมีหอคอยสุเหร่าสูง 99 เมตร บทเพลงสรรเสริญ 99 นามของอัลลอฮ์

การบุกเบิกเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 1995 หลังจากความคิดของ Soenarto Soemoprawiro นายกเทศมนตรีสุราบายาในขณะนั้น การก่อสร้างถูกทำเครื่องหมายด้วยการวางหินก้อนแรกโดย Try Sutrisno รองประธานประเทศอินโดนีเซีย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชียในปี 2540 การก่อสร้างจึงถูกระงับชั่วคราว การก่อสร้างกลับมาดำเนินการในปี 2542 และแล้วเสร็จในปี 2543 เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 ประธานาธิบดีแห่งอินโดนีเซีย KH. อับดุลเราะห์มาน วาฮิด. ในส่วนของพื้นที่ อาคารและสิ่งอำนวยความสะดวกรวมกันมีความกว้าง 22,300 ตารางเมตร ตัวอาคารมีความยาว 147 เมตร กว้าง 128 เมตร หลังคาประกอบด้วยโดมทรงสูงขนาดใหญ่ที่รองรับโดมขนาดเล็กสี่หลังและหอคอยสุเหร่า เอกลักษณ์ของโดมนี้มีรูปร่างคล้ายไข่ครึ่งฟอง 1.5 ชั้น สูงประมาณ 27 เมตร เพื่อให้ครอบคลุมโดม มีการใช้ผลิตภัณฑ์ที่ใช้สำหรับมัสยิดอื่นๆ หลายแห่ง เช่น มัสยิด Selangor Grand Mosque ในเมือง Shah Alam ประเทศมาเลเซีย ลักษณะอื่นๆ ของมัสยิดขนาดมหึมาแห่งนี้ ได้แก่ ทางเข้าห้องสูงและขนาดใหญ่ของมัสยิดและมิห์รับของมัสยิดซึ่งใหญ่ที่สุดในอินโดนีเซีย