ทะเลสาบโลนาร์ (อังกฤษ: Lonar Lake) หรือ หลุมอุกกาบาตโลนาร์ เป็นทะเลสาบน้ำเค็มและแอลคาไลน์ตั้งอยู่ในหมู่บ้านโลนาร์ อำเภอพุลธนา รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย และเป็นแหล่งมรดกทางภูมิศาสตร์แห่งชาติ ทะเลสาบโลนาร์เกิดขึ้นจากอุกกาบาตที่ตกลงมาเกิดเป็นหลุมบนพื้นโลกในสมัยไพลสโตซีน เป็นหนึ่งในสี่หลุมอุกกาบาตที่เกิดจากการพุ่งชนความเร็วสูงพิเศษและชนิดหินบะซอลต์ทั่วโลกที่เป็นที่ค้นพบแล้ว อีกสามแห่งที่เหลืออยู่ในประเทศบราซิลตอนใต้ เส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ยของทะเลสาบอยู่ที่ 1.2 กิโลเมตร (3,900 ฟุต) ขอบหลุมอุกกาบาตมีเส้นผ่านศูนย์กลางอยู่ที่ 1.8 กิโลเมตร (5,900 ฟุต) โดยเฉลี่ย ทะเลสาบโลนาร์ถือเป็นหลุมจากอุกกาบาตแห่งเดียวที่ค้นพบในเขตเดกกันแทรปส์ พื้นที่หินบะซอลต์ภูเขาไฟของอินเดีย

สถาบันสมิธโซเนียน, กรมสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐ, สำนักงานสำรวจธรณีวิทยาแห่งอินเดีย, มหาวิทยาลัยสาคร และฟิซิเคิลรีเสิร์ชแลบอราทอรี (อะห์มดาบาด) ล้วนเคยทำการวิจัยอย่างละเอียดเกี่ยวกับทะเลสาบแห่งนี้ ในปี 2007 มีการค้นพบการตรึงไนโตรเจนภายในทะเลสาบ

ในงานวิจัยปี 2019 ของไอไอทีบอมเบย์พบว่าแร่ธาตุที่พบในน้ำของทะเลสาบมีความใกล้เคียงกันมากกับหินดวงจันทร์ที่นำกลับมาในระหว่างโครงการอะพอลโล ในปี 2020 ทะเลสาบได้รับการคุ้มครองเป็นแหล่งแรมซาร์

นอกจากนี้ บริเวณโดยรอบของทะเลสาบยังเป็นที่ตั้งของศาสนสถานจำนวนหนึ่ง ส่วนใหญ่เป็นซากปรักหักพัง ในบรรดาศาสนสถานมีไทตยสุทันมนเทียร (Daitya Sudan temple) ซึ่งยังคงใช้งานมาจนถึงปัจจุบัน เป็นมนเทียรสร้างขึ้นเพื่อเถลิงเกียรติพระวิษณุซึ่งมีชัยต่ออสูรขื่อ โลนาสูร (Lonasur) สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมฮินดูยุคแรก อายุราวราชวงศ์จาลุกยะ และจัดเป็นมนเทียรระดับเหมัทปันฐิ