เกร์นิกา (สเปน: Guernica) เป็นภาพวาดสีน้ำมันบนผ้าใบที่วาดโดยปาโบล ปิกาโซ ศิลปินชาวสเปนในปี ค.ศ. 1937 ภาพมีขนาด 3.49 × 7.76 เมตร แสดงถึงชิ้นส่วนมนุษย์และสัตว์ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ปัจจุบัน เกร์นิกา ถูกจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์สมเด็จพระราชินีโซฟีอาในกรุงมาดริด

ในปี ค.ศ. 1937 ระหว่างสงครามกลางเมืองสเปน ปิกาโซได้รับมอบหมายจากรัฐบาลสาธารณรัฐสเปนที่ 2 ให้วาดภาพจิตรกรรมฝาผนังเพื่อใช้แสดงในงานนิทรรศการโลกที่กรุงปารีส แต่หลังทราบข่าวการทิ้งระเบิดที่เกร์นิกาที่ทำให้มีประชาชนเสียชีวิตจำนวนมาก ปิกาโซก็ได้ความคิดในการวาดภาพที่สะท้อนถึงความโหดร้ายของสงคราม ปิกาโซใช้เวลาวาด 35 วัน หลังจากนั้นภาพได้ถูกนำไปจัดแสดงทั่วยุโรปและอเมริกา ในปี ค.ศ. 1968 ฟรันซิสโก ฟรังโก ผู้นำเผด็จการของสเปนสนใจที่จะนำ เกร์นิกา มาจัดแสดงที่สเปน แต่ปิกาโซปฏิเสธและกล่าวว่าภาพนี้จะไม่ถูกจัดแสดงในสเปนจนกว่าสเปนจะมี “เสรีภาพและประชาธิปไตย” เกิดขึ้น หลังปิกาโซและฟรังโกเสียชีวิต สเปนปกครองด้วยระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ที่นครนิวยอร์กที่เก็บรักษาภาพนี้ไว้จึงส่งคืนให้สเปนในปี ค.ศ. 1981

เกร์นิกา เป็นหนึ่งในผลงานของปิกาโซที่เป็นที่รู้จักดีที่สุด มีการตีความภาพนี้อย่างหลากหลาย หนึ่งในการตีความถึงสัตว์ในภาพคือ กระทิงสื่อถึงความโหดร้ายของสงคราม ส่วนม้าสื่อถึงความทุกข์ทรมานของผู้คน เบฟเวอร์ลี เรย์ นักวิชาการกล่าวว่า “ปิกาโซใช้สีดำ ขาว เทาเพื่อสื่อถึงความเจ็บปวดและความวุ่นวาย เปลวไฟในภาพไม่ใช่แค่สื่อถึงการทำลายเกร์นิกา แต่ยังสื่อถึงพลังทำลายล้างของสงคราม” ในขณะที่อาเลฆันโดร เอสกาโลนากล่าวว่า “สีดำ ขาวและเทาทำให้ผู้ชมรู้สึกประหวั่นพรั่นพรึง ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในระยะประชิดทำให้รู้สึกอึดอัดและไม่มีทางหนี” ด้านนักวิจารณ์ส่วนใหญ่ให้ความเห็นว่า เกร์นิกา เป็นภาพวาดที่สื่อถึงความโหดร้ายของสงครามได้ทรงพลังที่สุด และสารจากภาพยังเป็นสากลและไร้กาลเวลา