Piramida Neferefre, znana również jako piramida Raneferef, (w starożytnym Egipcie Nṯrỉ bꜣw Nfr-f-Rꜥ (" Boska moc Neferefre”) to niedokończony kompleks piramid z 25 wieku pne zbudowany dla egipskiego faraona Neferefre z piątej dynastii. Niedokończona piramida Neferefre jest trzecią i ostatnią zbudowaną na przekątnej Abusir – symbolicznej linii łączącej piramidy Abusir z Heliopolis – nekropolii, położonej na południowy zachód od piramidy Neferirkare.

Piramida została pospiesznie przekształcona w kwadratową mastabę lub pierwotny kopiec po przedwczesnej śmierci Neferefre. W okresie między jego śmiercią a mumifikacją na pasie platformy pierwotnie przeznaczonej do obudowy piramidy zbudowano prowizoryczną świątynię grobową z wapienia zorientowaną na północ-południe. Nie jest jasne, kto zbudował tę początkową fazę świątyni, chociaż gliniane pieczęcie znalezione w jej pobliżu sugerują, że zlecił to efemeryczny władca Shepseskare. Za panowania Nyuserre, młodszego brata Neferefre, świątynia była dwukrotnie rozbudowywana. W drugiej fazie, wzniesionej z cegły mułowej, świątynia została znacznie przedłużona w kierunku wschodnim, dobudowano poprzeczny korytarz prowadzący do pięciu pomieszczeń magazynowych, dziesięć dwukondygnacyjnych magazynów po północnej stronie świątyni oraz, co najważniejsze, sala hipostylowa. Zawierał dwadzieścia dwie lub dwadzieścia cztery drewniane kolumny, wszystkie zaginione, oraz wiele kamiennych i drewnianych posągów władcy, których fragmenty zostały znalezione. Wśród tych posągów znamienna jest wapienna Statuetka Neferefre, która przedstawia motyw znany wcześniej tylko z jednego posągu Chefrena. Zrezygnowano ze zwykłych elementów holu wejściowego, dziedzińca z kolumnami i świątyni z pięcioma niszami, chociaż hol wejściowy i dziedziniec z kolumnami zostały dodane w trzeciej fazie budowy.

Na południowy wschód od świątyni grobowej odkryto duży prostokątny budynek z cegły mułowej. Okazało się, że jest to „Sanktuarium Noża”, rzeźnia, która była używana do rytualnego uboju zwierząt jako ofiar dla kultu pogrzebowego. Abusir Papyri przechowuje wydarzenie, w którym podczas dziesięciodniowego festiwalu zabito 130 byków. Za panowania Teti w szóstej dynastii rzeźnia została zamurowana i zlikwidowana. Kult grobowy króla ustał po panowaniu Pepi II, ale został na krótko odrodzony w XII dynastii. Od Nowego Państwa do XIX wieku pomnik był okresowo uprawiany z wapienia. Mimo to kompleks pozostaje jednym z najlepiej zachowanych w Starym Królestwie. W jego podkonstrukcji kopacze znaleźli fragmenty sarkofagu z czerwonego granitu i mumii Neferefre, która zmarła w wieku około dwudziestu do dwudziestu trzech lat. Grobowiec mastaby Khentkausa III, prawdopodobnie żony Neferefre, został odkryty w pobliżu jego niedokończonej piramidy w Abusir. Wewnątrz podkonstrukcji wydobyto fragmenty mumii, które, jak ustalono, należały do u200bu200bdwudziestoletniej kobiety. Jej imię i tytuły zostały znalezione na Baugraffiti, w tym tytuł „matka króla”. Tożsamość tego króla nie została odnotowana w epigrafii jej grobowca, ale najprawdopodobniej odnosi się do Menkauhora lub Shepseskare.