Zamek Cardona (kataloński: Castell de Cardona, IPA: [kəsˈteʎ də kəɾˈðonə]) jest prawdopodobnie najważniejszą średniowieczną fortecą w Katalonii i jedną z najważniejszych w Hiszpanii. Znajduje się na wzgórzu z widokiem na dolinę rzeki Cardener i miasto Cardona.

Twierdza została pierwotnie zbudowana przez Wilfreda Włochatego w 886 roku. Jest w stylu romańskim i gotyckim i obejmuje tak zwane Sala Dorada i Sala dels Antresola. W XIV wieku książęta Cardony pochodzili z najważniejszej rodziny Korony Aragonii, która ustępowała jedynie rodowi królewskiemu. Z tego powodu nazywano ich „królami bez koron”, ponieważ posiadali rozległe terytoria w Katalonii, Aragonii i Walencji oraz powiązania dynastyczne z Kastylią, Portugalią, Sycylią i Neapolem. Przypuszczalnie podniosło to znaczenie zamku.

W 1714 r., nawet po oblężeniu Burbonów, które zniszczyło znaczną część murów zamku, garnizon jako jeden z ostatnich poddał się wojskom Burbonów, które wspierały Filipa V.

Dzisiaj głównym klejnotem zamku jest torre de la minyona (z XI wieku) wieża, która mierzy 15 metrów wysokości i 10 metrów średnicy. Dodatkowo do fortu przylega romański kościół Sant Vicenç de Cardona. Fort jest obecnie nadal własnością żyjących członków rodziny Aragon.