Linie Hurtigruten zostały założone w 1893 roku na mocy umowy rządowej, zawartej w celu poprawy komunikacji wzdłuż długiego, nieregularnego wybrzeża Norwegii[1]. SS Vesteraalen rozpoczął swoją pierwszą podróż z Trondheim do Hammerfest w dniu 2 lipca 1893 r., z postojami w Rørvik, Brønnøy, Sandnessjøen, Bodø, Svolvær, Lødingen, Harstad, Tromsø oraz Skjervøy. Statek przybył do Svolvær w poniedziałek 3 lipca ok. 20:00 po niespełna 36 godzinach oraz do Hammerfest w środę 5 lipca po 67 godzinach rejsu. Podczas tego kursu statkiem kierował Richard With, uważany za założyciela Hurtigruten. Aktualnie (2015) trasę Trondheim – Svolvær statki pokonują w 33 godziny, natomiast do Hammerfest dopływają po 41 godzinach i 15 minutach.

Uruchomienie promów było znaczącym przełomem dla społeczności wzdłuż jego trasy. Przesyłki pocztowe ze środkowej Norwegii do Hammerfest, dostarczane dotychczas w ciągu trzech tygodni (w lecie) oraz pięciu miesięcy (zimą), mogły być teraz dostarczane w zaledwie siedem dni.

Począwszy od lat 80. XX wieku funkcja Hurtigruten zaczęła się powoli zmieniać; dotacje państwowe były stopniowo wycofywane, a operator położył większy nacisk na turystykę. Do służby zostały wprowadzone nowe, większe i bardziej luksusowe statki, mające w swoim wyposażeniu m.in. jacuzzi, bary, restauracje i wiele innych udogodnień. Mimo tego linie nadal pełnią ważną funkcję społeczną, zaspokajając potrzebę zwykłych przewozów pasażerskich oraz towarowych. Ostatnie dwa niezależne przedsiębiorstwa żeglugowe – Ofotens og Vesteraalens Dampskibsselskab (OVD) oraz Troms Fylkes Dampskibsselskap (TFDS) – zostały 1 marca 2006 r. włączone do Grupy Hurtigruten. Oprócz historycznej trasy przybrzeżnej, firma organizuje również rejsy wokół Grenlandii, Ameryki Południowej i Antarktydy.