Chatyń (Хатынь trb. Chatyń trl. Hatyn′) – uroczysko w rejonie łohojskim, obwodu mińskiego Białorusi.
Dawniej w tym miejscu położona była wieś, która została spalona wraz z mieszkańcami 22 marca 1943 roku przez niemieckie SS-Sonderkommando Dirlewanger pod przywództwem SS-Sturmbannführera Oskara Dirlewangera oraz 118 Batalion Schutzmannschaftu (niem. Ukrainische Schutzmannschafts Bataillon F/118), złożony z byłych żołnierzy RKKA, którzy po wzięciu do niewoli przez Niemców przeszli na ich stronę. Zastępcą szefa sztabu 118. batalionu był wówczas były porucznik Armii Czerwonej Hryhorij Wasiura, skazany w ZSRR w 1986 roku na karę śmierci za kolaborację i zbrodnie wojenne.
Zagłada Chatynia została opisana przez białoruskiego pisarza Alaksandra Adamowicza w Chatyńskiej opowieści (1972) i stanowiła inspirację do powstania filmu fabularnego Idź i patrz (1985) w reżyserii Elema Klimowa.
Chatyń (Хатынь trb. Chatyń trl. Hatyn′) – uroczysko w rejonie łohojskim, obwodu mińskiego Białorusi.
Dawniej w tym miejscu położona była wieś, która została spalona wraz z mieszkańcami 22 marca 1943 roku przez niemieckie SS-Sonderkommando Dirlewanger pod przywództwem SS-Sturmbannführera Oskara Dirlewangera oraz 118 Batalion Schutzmannschaftu (niem. Ukrainische Schutzmannschafts Bataillon F/118), złożony z byłych żołnierzy RKKA, którzy po wzięciu do niewoli przez Niemców przeszli na ich stronę. Zastępcą szefa sztabu 118. batalionu był wówczas były porucznik Armii Czerwonej Hryhorij Wasiura, skazany w ZSRR w 1986 roku na karę śmierci za kolaborację i zbrodnie wojenne.
Zagłada Chatynia została opisana przez białoruskiego pisarza Alaksandra Adamowicza w Chatyńskiej opowieści (1972) i stanowiła inspirację do powstania filmu fabularnego Idź i patrz (1985) w reżyserii Elema Klimowa.
Dodaj komentarz