Mi Teleférico (wymowa hiszpańska: [mi teleˈfeɾiko], angielski: Moja kolejka linowa), znany również jako Teleférico La Paz–El Alto (kolejka linowa La Paz–El Alto), to antena miejski system tranzytowy kolejki linowej obsługujący obszar metropolitalny La Paz – El Alto w Boliwii. Od października 2019 r. System składa się z 26 stacji (36, jeśli stacje przesiadkowe są liczone osobno na linię) wzdłuż dziesięciu linii: czerwonej, żółtej, zielonej, niebieskiej, pomarańczowej, białej, błękitnej, fioletowej, brązowej i srebrnej. Dalsze linie i rozbudowy są w fazie planowania lub budowy.

Po ukończeniu 10-kilometrowej (6,2 mil) fazy pierwszej (linie czerwona, żółta i zielona) w 2014 r. system uznano za najlepszy najdłuższy system kolei linowej na świecie. Zgodnie z głównym planem ukończony system, który jest budowany przez Grupę Doppelmayr Garaventa, ma osiągnąć długość 33,8 km (21,0 mi) z 11 liniami i 30 stacjami. Podczas gdy inne miejskie kolejki linowe, takie jak Metrocable firmy Medellín, uzupełniają istniejące systemy szybkiego transportu, Mi Teleférico jest pierwszym systemem wykorzystującym kolejki linowe jako podstawę miejskiej sieci tranzytowej. W 2018 roku Mi Teleférico zdobyło nagrodę Latam Smart City Award w kategorii „Zrównoważony rozwój miast i mobilność”.

Mi Teleférico zostało zaplanowane w celu rozwiązania wielu problemów, w tym niepewnego systemu transportu publicznego, który nie był w stanie sprostać rosnącym wymaganiom użytkowników, wysokim kosztom czasowym i finansowym podróży między La Paz a El Alto, chaotycznemu ruchowi ulicznemu i wynikającemu z niego zanieczyszczeniu środowiska i hałasowi oraz rosnącemu popytowi na benzynę i olej napędowy, które są subsydiowane przez państwo . Linie czerwona, żółta i fioletowa łączą sąsiednie miasta La Paz i El Alto, które są oddzielone stromym zboczem o wysokości około 400 m (1300 stóp), które wcześniej były połączone tylko krętymi, zatłoczonymi drogami.