Krajobraz kultury winnic wyspy Pico jest wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO na wyspie Pico, części archipelagu Azorów w Portugalii. Krajobraz o powierzchni 987 ha i otaczająca go strefa buforowa o powierzchni 1 924 ha rozciągają się na większości zachodnich, północno-zachodnich i południowo-zachodnich wybrzeży wyspy, przy czym większość obejmuje gminę Madalena, a pozostała część to São Roque do Pico, u podnóża Góra Pico.

Krajobraz charakteryzuje się rozległą siecią długich, oddalonych od siebie ścian z czarnego bazaltu, które biegną równolegle do wybrzeża i wnikają w głąb wyspy. Mury te zostały wzniesione, aby chronić winorośle przed wiatrem i słoną wodą morską, które są sadzone w tysiącach małych prostokątnych zagród, zwanych lokalnie currais. Częścią krajobrazu są również budynki (dwory, piwnice winne, magazyny, konwencjonalne domy i kościoły), ścieżki i studnie, porty i pochylnie, które były wytwarzane przez pokolenia rolników umożliwiające produkcję wina. Ten krajobraz ewoluował przez 500 lat i jest wyjątkowo dobrze zachowany iw pełni autentyczny pod względem otoczenia, materiałów, dalszego użytkowania, funkcji, tradycji, technik i systemów zarządzania.