La Vieille („Stara Dama” lub „Wrass”) to latarnia morska w departamencie Finistère w gminie Plogoff, na północno-zachodnim wybrzeżu Francji. Leży na skale znanej jako Gorlebella (po bretońsku „najdalsza skała”), prowadząc żeglarzy w cieśninie Raz de Sein, naprzeciwko towarzyszącej latarni morskiej Tourelle de la Plate— znany również jako Petite Vieille („Mała staruszka”). Należy do niewielkiej klasy latarni morskich u wybrzeży Francji, noszących przydomek „piekło” ze względu na odległe położenie na wzburzonym morzu.

Wstępne rozmowy planistyczne rozpoczęły się już w 1861 roku, choć projekt budowy potwierdzono dopiero dwadzieścia lat później. Gwałtowne pływy ograniczyły okres, w którym można było prowadzić prace budowlane, do mniej niż połowy każdego roku. Po pięciu latach budowa została ukończona, a jej wiązka zaświeciła po raz pierwszy w 1887 r. Światło zakrywa się i ma zasięg 18 mil morskich (33 km); róg mgłowy został zainstalowany na początku XX wieku.

La Vieille zyskało rozgłos w latach dwudziestych XX wieku, kiedy burze utknęły tam na tygodnie dwóch niepełnosprawnych weteranów wojennych, których stan zdrowia się pogarszał. Zatrudniono ich na mocy nowego prawa zastrzegającego posadę latarnika dla osób, które służyły na wojnie. Ogromne trudności, jakie napotkano przy sprowadzeniu ich z powrotem na brzeg, doprowadziły do u200bu200buchylenia nowego prawa. W 1995 r. była to przedostatnia latarnia morska we Francji, która została zautomatyzowana, a proces ten został opóźniony ze względu na protest strażników na miejscu przeciwko realizowanemu zadaniu.