La Almoloya to stanowisko archeologiczne w południowo-wschodnim krańcu Półwyspu Iberyjskiego we współczesnej Hiszpanii. Jest to główne miejsce badań kultury El Argar z epoki brązu, która kwitła od około 2200 do 1500 p.n.e. i kontrolowane terytorium w Iberii o wielkości odpowiadającej współczesnej Belgii.

Na miejscu znajduje się znalezisko m.in. tak zwany „szczególnie bogaty” grób 38, którego prace wykopaliskowe rozpoczęły się w 2014 r. Zawiera szczątki szkieletowe kobiety i mężczyzny. Zdecydowana większość wyposażenia grobowego związana jest z kobietą; zawiera liczne srebrne przedmioty nagrobne, w tym diadem. Para została pochowana pod podłogą dużego budynku. Datowanie radiowęglowe sugeruje, że pochówek miał miejsce około 1700 roku p.n.e. W oddzielnym grobie na tym miejscu odnaleziono szczątki niemowlęcia płci żeńskiej, będącej potomkiem pary w pierwszym stopniu.

Srebrny skarb związany z kobietą w grobie 38 wyceniono na dziesiątki tysięcy dolarów dolarów. Odkryte na tym miejscu groby innych wysokich rangą kobiet argarskich również zawierały srebrne skarby, co sugeruje, że mogły one mieć potężny status polityczny w społeczeństwie.

Według Lulla i wsp. budynek nad grobem może być jednym z najwcześniejszych pałaców z epoki brązu zidentyfikowanych w Europie Zachodniej. Opisywano ją jako dużą salę z ławkami wbudowanymi po bokach, podium przed paleniskiem zapewniającym ogrzewanie i oświetlenie oraz miejscami siedzącymi dla 50 osób. Wyjątkowa wśród setek budynków odkopanych w ramach badań nad kulturą El Argar, hala wydaje się być miejscem prowadzenia polityki.