Fogueres de Sant Antoni to konstrukcje wykonane w wielu miejscach w krajach Katalonii z drewna wyciętego specjalnie na ogień.

Młodzi ludzie zajmują się zbieraniem drewna od Bożego Narodzenia do połowy stycznia. Wiele ognisk jest zbudowanych wokół centralnego drzewa, zwanego majem, które zostało całkowicie pozbawione gałęzi, z wyjątkiem górnej części. W innych miejscach dodaje się lalkę, którą kładzie się na ognisku.

Charakterystycznym sposobem budowania ogniska jest tzw. barraca, konstrukcja piramidalna, z majem jako osią centralną i inne pnie lub żebra ułożone wokół niego i wypchane gałęziami. Dolna część pozostaje pusta.

W miastach, w których przedstawia się życie św. Antoniego, demony bezskutecznie próbują spalić świętego. Postać pozostaje przez kilka minut pod ogniem chaty.

Ognisko jest centrum uroczystości. Społeczność gromadzi się wokół niego, je i prowadzi różne świąteczne zajęcia.

W regionach Ports de Morella i Maestrat w Walencji te ogniska nazywane są „barakami” i stanowią część scenografii teatru popularnego, który jest wystawiany w ramach uroczystości Sant Antoni. Wśród nich szczególnie wyróżnia się Santantonà del Forcall. Na Majorce ogniska nazywane są foguerons, są wykonane z drewna i innych materiałów, palą się przez całą noc i służą do gotowania kiełbasek i kiełbasek oraz do ogrzewania tych, którzy gromadzą się wokół nich, aby śpiewać błyszczyki pikantne do dźwięku chimbomba. W innych miejscach ogniska to bałaganiarskie stosy trawy i gałęzi szczawiu.

Ogniska na cześć Sant Antoni są sadzone w różnych miastach, zwłaszcza w Canals, Cerdà, Cinctorres, Todolella, Benissuera, Ascó, Manacor lub Miasto Sa