Obecny Empire State Building został zbudowany na miejscu hotelu Waldorf-Astoria, należącego do nowojorskiej rodziny Astorów. Po pożarze, który poważnie uszkodził hotel, został wybudowany nowy budynek na Park Avenue, który stoi do dzisiaj. Hotel ten był często odwiedzany przez elitę towarzyską Nowego Jorku. Urządzane tu były tak zwane bale czterystu, na których pojawiały się największe osobistości życia politycznego, gospodarczego i artystycznego miasta.

Roboty w tym miejscu rozpoczęły się 22 stycznia 1930, natomiast właściwa budowa 17 marca 1930. W przedsięwzięcie to zaangażowanych było 3400 pracowników, głównie pochodzenia europejskiego, ale także indiańskiego (z plemienia Mohawków). 5 robotników zginęło w trakcie budowy[1]. Łącznie robotnicy wypracowali około 7 mln godzin. Co tydzień przybywało około 4,5 piętra. W niektórych momentach było to nawet 14 pięter na 10 dni. W trakcie budowy materiały i sprzęty były wciągane na górę według porządku i harmonogramu ustalonego w najmniejszych szczegółach. Właśnie dzięki tej precyzji udało się wybudować ten gmach w 58 tygodni.

Budowa budynku została przyspieszona, żeby mógł on jak najszybciej przejąć tytuł najwyższego na świecie, od znajdującego się nieopodal Chrysler Building, który był najwyższy zaledwie od paru miesięcy. Empire State Building został otwarty oficjalnie 1 maja 1931, kiedy to Herbert Hoover, prezydent Stanów Zjednoczonych, wcisnął przycisk zapalający światła budynku, samemu będąc w Waszyngtonie. Nastąpiło to 410 dni po rozpoczęciu budowy.

Od otwarcia do lat czterdziestych duża część powierzchni biurowej budynku nie była wykorzystywana. Z powodu tego braku dzierżawców budynek zaczęto nazywać Empty State Building.

28 lipca 1945 w budynek uderzył samolot bombowy B-25D Mitchell. Bombowiec leciał do Newark w stanie New Jersey. Przyczyną wypadku była bardzo gęsta mgła nad Nowym Jorkiem. Pilot zszedł niżej, próbując odzyskać kontakt wzrokowy z ziemią, ale dostrzegłszy wieżowiec zbyt późno, zderzył się z nim. Samolot uderzył na wysokości 78. i 79. piętra, na wysokości 295 metrów nad ziemią. W wyniku uderzenia powstała dziura o wymiarach 5 na 6 metrów. Siła uderzenia była tak wielka, że jeden z silników przebił budynek na wylot i spadł na ulicę po drugiej stronie. Śmierć poniosło 14 osób, a 26 zostało rannych, szkody wyceniono na milion dolarów. Po tej katastrofie zabroniono lotów samolotowych nad Nowym Jorkiem na wysokości mniejszej niż 2500 stóp (760 metrów)[2].

Empire State Building dotrwał w rękach pierwotnych inwestorów do 1951, kiedy to został sprzedany przez Raskoba za 34 mln dolarów grupie inwestycyjnej kierowanej przez Rogera I. Stevensa. Od 1951 wieżowiec bardzo często zmieniał właścicieli, mimo iż przynosił stosunkowo niewielkie dochody.

Ponad 30 osób popełniło samobójstwo skacząc z niego. Po raz pierwszy zabił się zwolniony robotnik, jeszcze przed ukończeniem budynku. Barierka dookoła tarasu widokowego została zainstalowana w 1947 po kilku próbach samobójczych. W 1979 Elvita Adams wyskoczyła z 86. piętra spadając piętro niżej i kończąc z pękniętym żebrem. Budynek był także miejscem samobójstw w 2004 i 2006. Ostatnie samobójstwo popełnił prawnik, który wyskoczył 13 kwietnia 2007 w piątek z 69 piętra.