El Cóporo to przedhiszpańskie stanowisko archeologiczne na północnych rubieżach mezoamerykańskiego obszaru kulturowego, położone na wysokości 150 metrów na zachodnich zboczach pasma Santa Bárbara (Sierra de Santa Bárbara), w pobliżu społeczności San José del Torreón i leży około 15 kilometrów (9 mil) na południe od siedziby gminy i największego miasteczka, w północno-zachodnim rogu stanu Guanajuato w Meksyku.

To miejsce jest uważane za jedno z czterech najważniejszych stanowisk archeologicznych w stanie.

Cóporo to słowo Purépecha oznaczające „ponad wielką drogą”. Miejsce to nosi nazwę wzgórza Cóporo, na którym się znajduje, a miejsce to znajduje się na jego szczycie o wysokości 156 metrów. Centrum ceremonialne i rządowe zostało ukończone w około 80 procentach; wokół centrum na zboczach powstało 29 mniejszych osad, główny okres okupacji przypadł na lata 500-900 n.e.

Główne zajęcie tego miejsca datuje się na późną epokę klasyczną i wczesną postklasyczną chronologii mezoamerykańskiej i wykazuje pokrewieństwo z kulturą Tunal Grande.

El Cóporo zajmuje powierzchnię około 84 hektarów ( 210 akrów) rozciąga się na zboczach i szczycie Cerro del Cóporo, wzgórza, od którego pochodzi nazwa tego miejsca. Szacuje się, że od 2009 r. wykopaliska archeologiczne lub zbadano około pięciu procent tego obszaru.

Grupy etniczne zamieszkujące ten region są związane z kulturami, które rozwinęły się w stanach San Luís Potosí, Jalisco, Zacatecas i Guanajuato i że w pewnym momencie wyemigrowali do środkowego Meksyku, gdzie dołączyli do innych grup i uczestniczyli w rozwoju wieloetnicznego społeczeństwa Tolteków”.