Banys de la Reina to stanowisko archeologiczne położone obok solnisk w Calpe (Marina Alta, Walencja). Składał się z rzymskiego pałacu (a nie prostej okrągłej willi czy domus) z korytarzem, dziedzińcem i ośmioma pokojami. Jego obfitość marmurów i mozaik świadczy o tym, że należał do osoby o dużej sile nabywczej. W pobliżu wybrzeża znajdziemy m.in. sztuczne baseny wykute w skale przeznaczone do hodowli ryb i późniejszego solenia ryb, kąpiele termalne, basen i ponad cztery cysterny. Jego 0,39 ha stanowi mikrorezerwat flory. Mieszkanie i budynek termalny zostały wzniesione pod koniec ii lub na początku iii wieku i zostały opuszczone na początku wieku v.

Struktury zostały odkryte w 1610 r. przez Gaspara Escolano i odkopane 18 i 19 maja 1792 r. przez Antoniego Józefa Cavanilles Wydarzenie zostało opublikowane w Gazecie de Madrid. Po wykopaliskach w 1965 r. Manuela Pellicera Català, a zwłaszcza po wykopaliskach (niektóre z nich ratownicze) przeprowadzonych w latach 1993-1999, plan kompleksu został sprecyzowany[5], jak vicus. trzech domów do produkcji wina, rybołówstwa, produkcji garum (sosu rybnego), solenia i wydobywania kamienia. Znaleziono tam groby.

Podpisanie porozumienia między Radą Prowincji Alicante i Calpe ma skonsolidować pozostałości archeologiczne przy współpracy MARQ.