De Zwinger is een goed voorbeeld van de laat-barokke bouwstijl. De Zwinger werd gebouwd in de ruimte tussen de voormalige stadsfortificaties; de naam betekent dwingel, de ruimte tussen de vestingmuren. Het complex is opgetrokken rond een grote binnenplaats die oorspronkelijk werd gebruikt voor toernooien, parades en feesten. Rond de binnenplaats werden paviljoens en poorten gebouwd. August de Sterke (1670-1733), keurvorst van Saksen en tevens koning van Polen, was de opdrachtgever. Architect Matthäus Daniel Pöppelmann (1662-1736) en beeldhouwer Balthasar Permoser (1651-1732) werkten samen aan de bouw. Halverwege de negentiende eeuw werd aan de noordoostzijde van de Zwinger, aan de Theaterplatz, naar ontwerp van Gottfried Semper, de Gemäldegalerie Alte Meister gebouwd. Tijdens het interbellum werd het complex gerestaureerd op aanwijzing van barokkenner en architect Cornelius Gurlitt. Tijdens het bombardement op Dresden in 1945 werd de Zwinger zwaar beschadigd. De restauratie van de Zwinger begon direct al in 1945 onder leiding van Hubert Georg Ermisch. Hij werd opgevolgd door de architecten Max Zimmermann en Arthur Frenzel die de restauratie tot 1964 leidde. Tussen 1989 en 1990 werd de Kronentor gerestaureerd. De oostvleugel van de Gemäldegalerie werd in 1956 heropend, terwijl de westvleugel pas in 1960 gerestaureerd was.