Zubarah (Arabisch: الزبارة), ook wel Al Zubarah of Az Zubarah, is een verwoest en oud fort gelegen aan de noordwestkust van het schiereiland Qatar in de gemeente Al Shamal, ongeveer 105 km van de Qatarese hoofdstad Doha. Het werd gesticht door Shaikh Muhammed bin Khalifa, de grondlegger van de koninklijke familie van Al Khalifa van Bahrein, de belangrijkste en belangrijkste Utub-stam in de eerste helft van de achttiende eeuw. Het werd in 2013 uitgeroepen tot UNESCO-werelderfgoed.

Het was ooit een succesvol centrum van wereldhandel en parelvisserij, halverwege de Straat van Hormuz en de westelijke arm van de Perzische Golf. Het is een van de meest uitgebreide en best bewaarde voorbeelden van een 18e-19e-eeuwse nederzetting in de regio. De lay-out en het stedelijke weefsel van de nederzetting zijn bewaard gebleven op een manier die anders is dan die van andere nederzettingen in de Perzische Golf, waardoor inzicht wordt verkregen in het stadsleven, de ruimtelijke organisatie en de sociale en economische geschiedenis van de Perzische Golf vóór de ontdekking van olie en gas in de 20e eeuw.

Met een oppervlakte van circa 400 hectare (60 hectare binnen de buitenste stadsmuur), is Zubarah de belangrijkste archeologische vindplaats van Qatar. Het terrein omvat de versterkte stad met een latere binnen- en een eerdere buitenmuur, een haven, een zeekanaal, twee schermmuren, Qal'at Murair (fort Murair) en het recentere Zubarah Fort.