De Torre Urquinaona is een rationalistisch werk van Barcelona dat is opgenomen in de inventaris van het architectonisch erfgoed van Catalonië.

Gebouw ontworpen door de architect Antoni Bonet Castellana en Benito Miró tussen 1968 en 1970. Bonet was een jong lid van de GATCPAC van 1933 tot hij in 1938 in ballingschap ging. Tijdens deze fase nam hij een korte periode deel aan de werkplaats van Le Corbusier in Frankrijk en ging hij werken in Argentinië en Uruguay, totdat hij in 1963 terugkeerde om zich definitief in Barcelona te vestigen.

Het is een wolkenkrabber, die is met zijn 22 verdiepingen 70 meter hoog, een hoogte die tijdens de ambtstermijn van burgemeester Josep Maria de Porcioles door de stedenbouwkundige voorschriften was toegestaan u200bu200bvoor dit type gebouw. Het heeft een achthoekig plan en lost zijn locatie op in een afschuining van de Eixample. De architecten werden beïnvloed door de Amerikaanse architectuur: het is een gebouw met een uitgesproken verticaliteit, versterkt door asymmetrische prisma's die het profiel van het gebouw volgen. Aan de bovenkant heeft het een "sculpturale" compositie, spelend met de volumes, als een finishing touch aan het gebouw en breekt met de verticaliteit die zo gemarkeerd is in dit type constructie

Over het hele exterieur hebben de architecten het gebouw in donkere zandsteen, om te voorkomen dat lichtgekleurde materialen in de loop der jaren verdonkeren als gevolg van vervuiling.