De Rambla Nova is een 45 meter brede laan die de moderne stad Tarragona van zuidoost naar noordwest (700 meter lang) doorkruist. Het heeft een brede centrale promenade met bomen en zijwegen voor auto's. Het gaat van de Plaça de la Imperial Tàrco (in het westen) naar de Balcó del Mediterrani (in het oosten), een uitkijkpunt over de zee waar de inwoners van Tarragona "ijzer gaan aanraken". Het kreeg zijn naam naar analogie met de Rambla in Barcelona, u200bu200bu200bu200bomdat het geen oude stroom is: het punt dat het dichtst bij de zee ligt, het balkon van de Middellandse Zee, is het hoogste op de promenade (42 m boven de zeespiegel), terwijl de Plaça de la Imperial Tàrraco ligt 24 m boven de zeespiegel.

Dit is de centrale as van Eixample in Tarragona. Wat de architectuur betreft, het is een bevoorrechte as, aangezien ze bijna allemaal van hoge kwaliteit zijn en een moment en een tijdperk definiëren. Het is ook vermeldenswaard de sculpturen die in het centrale gebied zijn gerangschikt, zoals het monument voor Roger de Llúria, de helden van 1811 (in de volksmond het standbeeld van de uitgeklede) en de Font del Centenari.

La Rambla Nova was de bouw begon op 18 augustus 1854, het jaar van de sloop van de muur van Sant Joan. Het urbanisatieproject is te danken aan Josep Criviller, winnaar in 1854 van een openbare wedstrijd georganiseerd door de gemeenteraad om de unie tussen de bovenste en onderste delen van de stad tot stand te brengen. Na veel moeilijkheden, met de dood van de auteur, is het project uiteindelijk goedgekeurd in 1857, door Àngel Romero, een hervorming en verbetering van de schets van Criviller.

Eerst stond het bekend als de "Esplanade", maar later kreeg het de naam Rambla de Sant Joan ter nagedachtenis aan het oude gedeelte van de muur dat erlangs liep. In 1899, het jaar van de dood van Emilio Castelar, kreeg het gedeelte tussen de Carrer de Sant Agustí en El Balcó de naam Rambla de Castelar. Later heette het Rambla Nova en in 1931, met de komst van de Tweede Republiek, kreeg het de naam Rambla 14 d'abril. Na de burgeroorlog heette het Rambla del Generalísimo Franco. Het traject tussen Plaza de la Imperial Tàrraco en de Centenary-fontein kreeg de naam Avenida Conde de Vallellano, ter ere van Fernando Suárez de Tangil, minister van Openbare Werken (1951-1957). Uiteindelijk werd in het decennium van de jaren 70 de huidige naam Rambla Nova hersteld voor de hele promenade van Plaza de la Imperial Tàrco tot het balkon.

In 2006 werd een nieuw gedeelte van de Rambla ingehuldigd, langs de Avenue President Lluís Companys en de President Francesc Macià Avenue, die uitmondt in Plaça de les Corts Catalanes. Met dit nieuwe gedeelte werd de Rambla 1.000 m lang en werd het een promenade van de Francolí-rivier naar de Middellandse Zee.