De Serrans-poort of Serranos-poort (Valencian: Porta dels Serrans, Valencian: < /small>[ˈpɔɾta ðels seˈrans]; Spaans: Puerta de Serranos, [ˈpweɾta ðe seˈranos]), ook bekend als Serrans Towers of Serranos Towers (Valencian: Torres dels Serrans, Valencian: [ˈtorez ðels seˈrans]; Spaans: Torres de Serranos< /i>, [ˈtorez ðe seˈranos]) is een van de twaalf poorten die deel uitmaakten van de oude stadsmuur, de Christelijke Muur (Muralla cristiana), van de stad Valencia, Spanje. Het werd gebouwd in Valenciaanse gotische stijl aan het einde van de 14e eeuw (tussen 1392 en 1398). De naam is waarschijnlijk te danken aan de ligging in het noordoosten van het oude stadscentrum, waardoor het de toegangspoort is tot de koninklijke weg (camí ral) die Valencia verbindt met de comarca of district Els Serrans (langs de weg die naar het noordwesten gaat in de richting van de bergen rond Teruel en uiteindelijk leidt naar Zaragoza) evenals het toegangspunt voor de koninklijke weg naar Barcelona, u200bu200bof omdat de meeste kolonisten daar in de buurt zijn de tijd van Jacobus I van Aragon kwamen uit het gebied rond Teruel, waarvan de inwoners door de Valencianen vaak serrans (bergmensen) werden genoemd. Als alternatief kan de poort ook vernoemd zijn naar een belangrijke familie, de Serrans, die in een straat met dezelfde naam woonde.

Het is een belangrijk herkenningspunt en een van de best bewaarde monumenten van Valencia. Van de oude stadsmuur, die in 1865 op bevel van de provinciegouverneur Cirilio Amorós werd afgebroken, alleen de Serrans-torens, de 15e-eeuwse Quart-torens en enkele andere archeologische overblijfselen en ruïnes, zoals die van de Joodse Poort (< i>Puerta de los Judíos), hebben overleefd. De Torres de Serrans werden gebouwd in de 14e eeuw, 1392, door Pere Balaguer. Het was de hoofdingang van de stad en was oorspronkelijk gebouwd met een defensieve functie. Van 1586 tot 1887 werden de torens gebruikt als gevangenis voor edelen.