De Norias van Hama (Arabisch: نواعير حماة) zijn een serie van 17 norias, historische waterwinningsmachines voor irrigatie, langs de rivier de Orontes in de stad Hama, Syrië. Het zijn hoge waterwielen met doosachtige wateropvangcompartimenten rond de randen. Terwijl de rivier stroomt, worden deze waterverzamelboxen onder water geduwd, waar ze snel vollopen en vervolgens naar de bovenkant van het wiel gereden, waar ze in een aquaduct leeglopen. Het aquaduct kan het water transporteren naar gebouwen, tuinen en landbouwgrond.

Zeventien van Hama's originele noria's zijn bewaard gebleven. Ze vallen op door hun middeleeuwse oorsprong, door hun grote aantal en door de enorme omvang van twee ervan – al bijna 500 jaar de hoogste waterraderen ter wereld. In de 21e eeuw zorgen Hama's noria's niet langer voor een watervoorziening, maar worden ze gevierd als een voorbeeld van geavanceerde watervoorzieningstechnologie in middeleeuwse moslimgemeenschappen en vanwege de opvallende bezienswaardigheden en geluiden die ze maken als ze zich omdraaien. In 2006 kreeg de oudste van de twee gigantische noria's, de Noria al-Muhammadiya (1361 CE), de aanduiding Historic Mechanical Engineering Landmark van de American Society of Mechanical Engineers, wat een grote internationale stap voorwaarts in de technologie markeert.