De Dilmun-grafheuvels (Arabisch: مدافن دلمون) zijn een UNESCO-werelderfgoed met necropolis-gebieden op het hoofdeiland van Bahrein die teruggaat tot de Dilmun en de Umm al-Nar-cultuur.

Bahrein staat al sinds de oudheid bekend als een eiland met een zeer groot aantal graven, de (oorspronkelijk) een flink aantal vierkante kilometers terpen zou een van de grootste begraafplaatsen in de antieke wereld zijn . De begraafplaatsen zijn geconcentreerd in het noorden van het eiland, op de harde steenachtige gebieden iets boven de akkerbouwgronden - het zuiden van het eiland is voornamelijk zanderig en woestijnachtig. Recente studies hebben aangetoond dat de geschatte/ongeveer 350.000 oude grafheuvels over een aantal duizenden jaren alleen door de lokale bevolking kunnen zijn geproduceerd. De graven zijn niet allemaal van hetzelfde tijdperk, of van precies dezelfde stijl, en kunnen aanzienlijk in grootte variëren in verschillende delen van het terpveld. Het onderzoek, onder auspiciën van het Bahrain National Museum (waarbij de Bahrain Historical and Archaeological Society grote belangstelling heeft), gaat nog steeds door, om een u200bu200bvaste tijdlijn vast te stellen voor al deze variaties en voortzettingen, en ook om de implicaties voor de samenleving of samenlevingen die ze hebben voortgebracht.