Bhaja Caves is een groep van 22 uit de rotsen gehouwen grotten die dateren uit de 2e eeuw voor Christus, gelegen in de stad Pune, India. De grotten liggen 120 meter boven het dorp Bhaja, op een belangrijke oude handelsroute die van de Arabische Zee naar het oosten loopt naar het Deccan-plateau (de scheiding tussen Noord-India en Zuid-India). De inscripties en de grottempel worden beschermd als een monument van nationaal belang, door de Archaeological Survey of India per kennisgeving nr. 2407-A. Het behoort tot de vroege boeddhistische scholen in Maharashtra. De grotten hebben een aantal stoepa's, een van hun belangrijke kenmerken. De meest prominente opgraving is de chaitya (of chaityagrha - Grot XII), een goed voorbeeld van de vroege ontwikkeling van deze vorm uit houten architectuur, met een gewelfd hoefijzerplafond. De vihara (grot XVIII) heeft een veranda met pilaren aan de voorkant en is versierd met unieke reliëfs. Deze grotten staan u200bu200bbekend om hun indicaties van het bewustzijn van houten architectuur. De gravures bewijzen dat tabla - een percussie-instrument - minstens 2300 jaar in India werd gebruikt, wat het eeuwenoude geloof weerlegt dat de tabla door buitenstaanders of uit Turks-Arabische mensen in India werd geïntroduceerd. Het snijwerk toont een vrouw die tabla speelt en een andere vrouw die een dans uitvoert.

Ze liggen zo'n 9 km ten westen van de Bedse-grotten. Andere grotten in de omgeving zijn de Karla-grotten, de Patan-boeddhistische grot en de Nasik-grotten.