Tel Mareshah (Hebreeuws: תל מראשה) is de tell (archeologische heuvel) van de bijbelse stad uit de ijzertijd < b>Maresha, en van de daaropvolgende Idumeïsche stad van na 586 v.Chr., bekend onder de gehelleniseerde naam Marisa, gearabiseerd als Marissa (Marissa). De tell bevindt zich in de Shephelah-regio van Israël, d.w.z. in de uitlopers van het Judea-gebergte, ongeveer 2 kilometer ten zuidoosten van Beit Gubrin.

Maresha werd voor het eerst opgegraven in 1898–1900 door de Britse archeologen Bliss en Macalister namens het Palestine Exploration Fund en na 1989 opnieuw door de Israëlische archeoloog Amos Kloner namens de Israel Antiquities Authority. Uit opgravingen bleek dat Maresha tijdens de ijzertijd, de Perzische periode en de Hellenistische periode (niet noodzakelijkerwijs continu) bewoond was. De meeste artefacten van de Britse opgraving zijn tegenwoordig te vinden in de Archeologische Musea van Istanbul.

Deze site is nu beschermd als onderdeel van het Beit Guvrin-Maresha National Park en de grafgrotten zijn door UNESCO erkend als werelderfgoed.