Kuzguncuk is een oude nederzetting aan de oever van de Aziatische kant van de Bosporus. De huidige naam, die in het Turks 'kleine raaf' betekent, is waarschijnlijk een verbastering van de Griekse naam Kozinitza, dat op zijn beurt van Khrysokeramos (Gulden tegel) zou zijn afgeleid, verwijzend naar een kerk met een gouden dak die hier gestaan heeft. Rond 553 liet Narses hier een kerk bouwen, gewijd aan de maagd Maria. Tot in de 16e eeuw was het merendeel van de bevolking Grieks, maar aan het eind van die eeuw vestigden zich grote aantallen Sefardische vluchtelingen uit Iberië in het dorp. De oudste Joodse grafsteen in Kuzguncuk stamt uit 1562. In de 19e eeuw werden twee synagogen in de wijk gebouwd. Vanaf de late 18e eeuw vestigden zich ook grote groepen Armeniërs in het dorp, en hun eerste kerk werd er gebouwd in 1835. Na de oprichting van de staat Israël kromp de Joodse bevolking van Kuzguncuk snel. Rellen in 1955 zorgde ervoor dat veel Grieken en Armeniërs de wijk uit moesten vluchtten. De huizen werden voornamelijk opgekocht door mensen uit de Turkse Zwarte Zee regio, met name uit İnebolu, Rize, Trabzon, Tokat, Kars en Sivas. In jaren 60 van de 19e eeuw werd de eerste houten moskee van Kuzguncuk gebouwd; de Üryanizademoskee, aan de oever van de Bosporus. In 1952 werd een grotere moskee gebouwd in Ottomaanse stijl, direct naast de Armeense Surp Krikor Lusaveriçkerk.