De Georgetown Lighthouse werd voor het eerst gebouwd door de Nederlanders in 1817 en vervolgens herbouwd in 1830 om schepen vanaf de Atlantische Oceaan naar de rivier de Demerara te leiden. De 31 m (103 voet) hoge achthoekige structuur is een beroemd oriëntatiepunt in Georgetown, Guyana met zijn duidelijke verticale rode en witte strepen. De vuurtoren, gelegen aan Water Street, wordt onderhouden door de National Trust of Guyana.

De bakstenen constructie werd op 1 juni 1830 in gebruik genomen, toen het een houten vuurtoren verving die op dezelfde plek was gebouwd door de Nederlands. Britse ingenieurs bouwden de huidige vuurtoren en versterkten het gebouw door het op een fundering van 49 greenheart-palen te plaatsen, waardoor het bijna 200 jaar later duurzaam is.

Er werd in maart 1838 een drijvend licht geplaatst bij de Demerara-bar en er werd een systeem voor signalering naar de vuurtoren opgezet. Op 27 februari 1838 werd een Comité van Loodswezen gevormd en belast met de seingeving. Voordat het seinstelsel werd ingesteld, was er een baken geplaatst aan de oostkust van Demerara en moesten schepen die binnenkwamen bijdragen aan de kosten van de bouw van het baken.

Ongeveer een halve mijl ten oosten van Fort Groyne was er een blokhuis dat werd gebruikt als een signaalstation voor aankomende schepen en voor het signaleren van Berbice. De kustsignalering werd gedaan door seinpaalstations.

Een stalen balkon bovenaan de vuurtoren biedt een panoramisch uitzicht over Georgetown en de westkust van Demerara. Je moet 138 trappen beklimmen om toegang te krijgen tot het balkon.