De Camino Real de Cruces^{[1]u200b[2]u200b[3]u200b[< /span>4]u200b(ook bekend als Camino de Cruces [5]u200b[6]u200b[7]u200b) was een van de historische routes van de landengte van Panama die tijdens de koloniale tijd de Caribische Zee met de Stille Oceaan verbond. Gebouwd rond 1530,[8]u200b werd samen met de Camino Real de Portobelo en de meest recente Camino de Gorgona,[9]u200b op de alleen wegen om de landengte van oceaan naar oceaan over te steken, voorafgaand aan de aanleg van de transisthmische spoorlijn.[10 ]u200b}

De Camino Real de Cruces-route was multimodaal, ^{[11] < /sup>u200bVertrekkend uit Panama-Stad, gingen ze te voet of op muilezels over land naar de stad Venta de Cruces, aan de oevers van de rivier de Chagres. De reis was zes mijl (ongeveer zes uur te voet). [12]u200bVanuit de stad Cruces volgden passagiers en koopwaar zijn reis per boot, volg de loop van de rivier de Chagres, naar de monding bij Fort San Lorenzo, in Chagres,[8 ]u200b en dan over zee naar Portobelo. Het werd een alternatieve back-uproute naar het verkeer dat de Camino Real de Portobelo had.[8]< / span>u200b}

Het pad was gemaakt van stenen, met een breedte van twee meter (tweemaal de breedte van de Camino Real de Portobelo, die bijna geen kasseien had) en met grotere meesterstenen aan de randen.^[8]u200b

Na de plundering en vernietiging van het oude Panama, in 1671, door Engelse piraten, en de daaropvolgende wederopbouw van de stad in San Felipe (huidige oude stad), veranderde ook de as van de koninklijke wegen , naar de nieuwe locatie, ^[13]u200b en in het geval van Camino Real de Cruces, de oude route werd gehandhaafd naar het oude centrum van Limarrete (gelegen tussen de huidige Madden Avenue en de Caimitillo-rivier) en van daaruit werd een nieuwe route getraceerd en gebouwd in de richting van San Felipe.^[14]u200b^[15]u200b^{[16]< /span>}u200b^{[citaat vereist]}

Dit nieuwe segment van de Camino Real de Cruces is het meest bekend, omdat het de een die Het werd gebruikt tot de 19e eeuw In een halfverborgen grot in de jungle zijn er ook een groot deel van de overblijfselen van de oorspronkelijke weg, die leidde van Limarrete naar het oude Panama.^{[citation required]}

Met constante aanvallen van piraten en de daaropvolgende vernietiging van Portobelo in 1739, kwam het gebruik van transistmische wegen in Panama in een fase van achteruitgang, en met de aanleg van de Panama Railroad in 1855, de Camino Real de Cruces was semi-verlaten.^[17]u200b

Met het verstrijken van de tijd hebben zowel de vegetatie van de jungle als de stedelijke ontwikkeling en speculatie met onroerend goed (in de gebieden nabij Panama City) een deel van de primitieve bestrating van de Camino doen verdwijnen, zodat het momenteel alleen is het mogelijk om segmenten van genoemde kasseien te zien in binnengebieden van het Camino de Cruces National Park en het Soberanía National Park, evenals in de Clayton-buurt en zijn omgeving, allemaal met min of meer recente rehabilitatie.^[8]u200b ^[10]u200b

Tegenwoordig is het gedeelte van de landroute, tussen Venta de Cruces en de oude binnenstad van Panama (ongeveer 36 kilometer), een van de meest relevante wandelroutes in Panama, waarmee je door een overwegend jungle-omgeving kunt reizen, en op korte afstand van de hoofdstad, dezelfde route die duizenden wandelaars eeuwenlang volgden. Deze route is goed aangegeven en gedeeltelijk bewegwijzerd met oranje markeringen; en kan te voet worden verkend, in twee of drie fasen:^{[citation required]}

- Fase 1 - Vanaf Venta de Cruces tot de kruising met Madden Avenue (10,82 km.)

- Fase 2 - Van de kruising met de Avenida Madden tot de kruising met de Vía Centenario (10,67 km.)^[18]u200b

- Fase 3 - Vanaf de kruising met de Vía Centenario naar Puerta de Tierra (huidig u200bu200bhuis van de gemeente), in de Casco Viejo van Panama City (14 km.). (Dit gedeelte is voornamelijk stedelijk, met enkele gedwongen omwegen door gated communities, en doorkruist momenteel een sector in aanbouw vanwege de bouw van de City of Health).