De Banys de la Reina is een archeologische vindplaats naast de zoutpannen van Calpe (Marina Alta, Valenciaanse Land). Het bestond uit een Romeins paleis (geen eenvoudige ronde villa of domus) met een gang, binnenplaats en acht kamers. De overvloed aan marmer en mozaïek onthult dat het toebehoorde aan een persoon met een hoge koopkracht. Dichtbij de kust vinden we onder andere kunstmatige zwembaden die in de rots zijn uitgegraven en bedoeld zijn voor het kweken van vis en vervolgens voor het zouten van vis, thermale baden, een zwembad en meer dan vier reservoirs. De 0,39 hectare vormt een micro-flora-reservaat. De woning en het thermische gebouw werden gebouwd aan het einde van de ii of het begin van de iii eeuw en werden aan het begin verlaten van de eeuw v.

De bouwwerken werden in 1610 ontdekt door Gaspar Escolano en op 18 en 19 mei 1792 opgegraven door Antoni Joseph Cavanilles Het evenement werd gepubliceerd in de Gazeta de Madrid. Na de opgravingen in 1965 door Manuel Pellicer Català, en vooral na de opgravingen (waarvan sommige geborgen) tussen 1993 en 1999, is het plan van het complex gespecificeerd [5] als een vicus van drie huizen om wijn te maken, vissen, productie van garum (vissaus), zouten en steenwinning. Daar zijn graven gevonden.

De ondertekening van een overeenkomst tussen de Provinciale Raad van Alicante en Calpe zal naar verwachting de archeologische overblijfselen consolideren, met de medewerking van de MARQ.