De Acueducto de los Milagros (Engels: Miraculous Aquaduct) is de ruïne van een Romeinse aquaductbrug, onderdeel van het aquaduct dat is gebouwd om water te leveren naar de Romeinse kolonie Emerita Augusta, tegenwoordig Mérida, Spanje.

Slechts een relatief klein stuk van het aquaduct staat nog steeds, bestaande uit 38 gewelfde pilaren die 25 meter (82 voet) hoog zijn langs een loop van ongeveer 830 meter (2720 voet). Het is opgebouwd uit opus mixtum – granieten blokken afgewisseld met rode baksteen – met gebruikmaking van een dubbele arcade-opstelling. De structuur bracht oorspronkelijk water naar de stad vanuit een stuwmeer genaamd de Proserpina Dam, gevoed door een stroom genaamd Las Pardillas, ongeveer 5 km (3,1 mijl) ten noordwesten van Mérida.

Er wordt gedacht aan zijn gebouwd in de 1e eeuw na Christus, met een tweede bouwfase (of renovatie) rond 300 na Christus. In latere eeuwen noemden de inwoners van Mérida het het 'wonderbaarlijke aquaduct' vanwege het ontzag dat het opriep.

Het aquaduct was een van de drie gebouwd in Mérida, de andere twee waren de 15 kilometer (9,3 mijl) lange Aqua Augusta, gevoed door het stuwmeer van Cornalvo, en San Lázaro, gevoed door ondergrondse kanalen. Het aquaduct is bewaard gebleven als onderdeel van het archeologische ensemble van Mérida, een UNESCO-werelderfgoed.

In de directe omgeving loopt een kleine Romeinse brug genaamd Puente de Albarregas parallel aan de arcades.