မီးပုံးပွဲတော် (ရိုးရာတရုတ်- 元宵節; ရိုးရှင်းသော တရုတ်- 元宵节< /span>; pinyin- Yuánxiāo jié) ဟုလည်း Shangyuan Festival (ရိုးရာ တရုတ်- 上元節; ရိုးရှင်းသော တရုတ်- 上元节; pinyin- Shàngyuán jié) သည် လပြည့်နေ့တွင် တရုတ်ပြက္ခဒိန်အရ လ၏ပထမလ၏ဆယ့်ငါးရက်မြောက်နေ့တွင် ကျင်းပသည့် တရုတ်ရိုးရာပွဲတော်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဂရီဂေါရီးယန်းပြက္ခဒိန်တွင် ဖေဖော်ဝါရီလ သို့မဟုတ် မတ်လအစောပိုင်းတွင် ကျရောက်လေ့ရှိပြီး ၎င်းသည် တရုတ်ရိုးရာနှစ်သစ်ကူးပွဲတော်၏ နောက်ဆုံးနေ့ဖြစ်သည်။ အနောက်ဟန်မင်းဆက် (ဘီစီ 206 – အေဒီ 25) အစောပိုင်းတွင် ၎င်းသည် အလွန်အရေးကြီးသော ပွဲတော်တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။

မီးပုံးပွဲတော်အတွင်း ကလေးငယ်များသည် ညဘက်တွင် စက္ကူမီးပုံးများကိုင်ဆောင်ကာ မီးပုံးပေါ်ရှိပုစ္ဆာများကို ဖြေရှင်းကြသည်။ (ရိုးရာတရုတ်- 猜燈謎; ရိုးရှင်းသော တရုတ်- 猜灯谜; pinyin- cāidēngmí)။ ရှေးခေတ်က မီးပုံးများသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းများနှင့် မှူးမတ်များသာ ကြီးမားသော တန်ဆာဆင်မှုရှိသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် မီးပုံးများကို ရှုပ်ထွေးသော ဒီဇိုင်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ယခု မီးပုံးများကို တိရစ္ဆာန်ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ မီးပုံးများသည် မိမိတို့၏အတိတ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး နောက်နှစ်တွင် စွန့်လွှတ်မည့် လူသစ်များရရှိခြင်းကို သင်္ကေတပြုနိုင်သည်။ ကံကောင်းခြင်းများကို ကိုယ်စားပြုရန်အတွက် မီးပုံးများသည် အမြဲတမ်းအနီရောင်ဖြစ်နေသည်။

ပွဲတော်သည် တရုတ်ပြက္ခဒိန်တွင် Uposatha နေ့အဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်။ ဆောင်းဦးပေါက်ပွဲတော်နှင့် မရောထွေးသင့်ပါ။ အင်ဒိုနီးရှား၊ မလေးရှားနှင့် စင်္ကာပူတို့ကဲ့သို့သော နေရာများတွင် တစ်ခါတစ်ရံ "မီးပုံးပွဲတော်" ဟုလည်း လူသိများသည်။ မီးပုံးပွဲတော်များသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ နေရာအများအပြားတွင် ကျင်းပသည့် ရေမီးပုံးပွဲတော်ကဲ့သို့သော အနောက်နိုင်ငံများတွင်လည်း ရေပန်းစားလာပါသည်။ လန်ဒန်တွင် မှော်မီးပုံးပွဲတော်ကို နှစ်စဉ်ကျင်းပသည်။