Jeita Grotto (အာရဗီ- مغارة جعيتا) သည် သီးခြားဖြစ်သော်လည်း အပြန်အလှန်ဆက်နွယ်နေသော ထုံးကျောက်ဂူနှစ်ခု၏ စနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ စုစုပေါင်းအရှည် 9 ကီလိုမီတာနီးပါး (5.6 မိုင်)။ လိုဏ်ဂူများသည် လက်ဘနွန်မြို့တော် ဘေရွတ်၏မြောက်ဘက် ၁၈ ကီလိုမီတာ (၁၁ မိုင်) အကွာ Jeita ဒေသအတွင်းရှိ Nahr al-Kalb ချိုင့်ဝှမ်းတွင် တည်ရှိသည်။ သမိုင်းမတင်မီအချိန်များတွင် နေထိုင်ကြသော်လည်း အောက်လှိုဏ်ဂူအား Reverend William Thomson မှ 1836 ခုနှစ်အထိ ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းမရှိပေ။ လက်ဘနွန်လူမျိုး တစ်သန်းကျော်အား သောက်သုံးရေချို ထောက်ပံ့ပေးသည့် မြေအောက်မြစ်ကို ပို့ဆောင်ပေးသောကြောင့် လှေဖြင့်သာ သွားရောက်လည်ပတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

၁၉၅၈ ခုနှစ်တွင် လက်ဘနွန်မှ လေ့လာသူ ပညာရှင်များသည် သဘာဝရှုခင်းကို အနှောက်အယှက်မဖြစ်ဘဲ ခရီးသွားများ ဘေးကင်းစွာ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ဂူအောက် မီတာ 60 (ပေ 200 ပေ) ရှိသည့် အထက်ပြခန်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အထက်ပြခန်းများတွင် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ထင်ရှားသော ကျောက်စက်ပန်းဆွဲများ ရှိသည်။ ပန်းချီပြခန်းများတွင် အမြင့် 12 မီတာ (39 ပေ) မြင့်သော တောင်ထွတ်များ အများဆုံး အခန်းများ ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။

လက်ဘနွန်နိုင်ငံ၏ သင်္ကေတနှင့် ထိပ်တန်း ခရီးသွားနေရာတစ်ခုအဖြစ်မှလွဲ၍ Jeita grotto သည် ဇာတ်ဆောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ လူမှုရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု အခန်းကဏ္ဍသည် တိုင်းပြည်အတွက် အရေးကြီးသည်။ ၎င်းသည် New 7 Wonders of Nature ပြိုင်ပွဲတွင် ထိပ်တန်း ဆန်ကာတင် 14 ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။