Georgetown မီးပြတိုက် ကို ၁၈၁၇ ခုနှစ်တွင် ဒတ်ခ်ျလူမျိုးတို့က ပထမဆုံးတည်ဆောက်ခဲ့ပြီး သင်္ဘောများကို အတ္တလန္တိတ်သမုဒ္ဒရာမှ Demerara မြစ်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ရာတွင် ကူညီရန်အတွက် 1830 ခုနှစ်တွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ 31 မီတာ (103 ပေ) မြင့်သော အဋ္ဌဂံပုံသဏ္ဍာန်သည် ဒေါင်လိုက်အနီနှင့် အဖြူရောင် အစင်းကြောင်းများဖြင့် ထင်ရှားသော ဂျော့ဂ်ျတောင်း၊ ဂိုင်ယာနာနိုင်ငံ အထင်ကရနေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရေလမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသော မီးပြတိုက်အား Guyana အမျိုးသားယုံကြည်မှုမှ ထိန်းသိမ်းထားသည်။

အုတ်တည်ဆောက်မှုကို ဇွန်လ ၁ ရက်နေ့ ၁၈၃၀ တွင် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် တည်ဆောက်ခဲ့သော သစ်သားမီးပြတိုက်ကို အစားထိုးကာ၊ ဒတ်ခ်ျ။ ဗြိတိသျှ အင်ဂျင်နီယာများသည် လက်ရှိ မီးပြတိုက်ကို အားဖြည့်ပေးကာ အဆောက်အအုံကို စိမ်းလန်းသောနှလုံးသားပုံသဏ္ဍာန် အုတ်မြစ် (၄၉) ခုပေါ်တွင် တင်ထားကာ နှစ်ပေါင်း (၂၀၀) နီးပါးကြာအောင် တာရှည်ခံအောင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

မတ်လ 1838 တွင် Demerara bar တွင် လွင့်နေသော မီးလုံးကို ချထားခဲ့ပြီး မီးပြတိုက်ဆီသို့ အချက်ပြသည့်စနစ်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ၁၈၃၈ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၇ ရက်နေ့တွင် လေယာဉ်မှူး ကော်မတီတစ်ရပ်ကို ဖွဲ့စည်းပြီး အချက်ပြခြင်းအတွက် အပ်နှင်းခဲ့သည်။ System of Signalling ကို မတည်ထောင်မီ၊ East Coast Demerara တွင် မီးရှူးတန်ဆောင်တစ်ခုကို စိုက်ထူခဲ့ပြီး ဝင်ရောက်လာသော သင်္ဘောများသည် မီးရှူးတန်ဆောင်တည်ဆောက်မှုကုန်ကျစရိတ်အတွက် ပံ့ပိုးပေးခဲ့ရသည်။

Fort Groyne အရှေ့ဘက် မိုင်ဝက်ခန့်အကွာတွင် သင်္ဘောများဆိုက်ရောက်ရာနေရာနှင့် Berbice သို့ အချက်ပြရန်အတွက် ဘလောက်အိမ်တစ်ခုရှိသည်။ ကမ်းရိုးတန်း အချက်ပြခြင်းကို Semaphore ဘူတာများမှ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

မီးပြတိုက်ထိပ်ရှိ သံမဏိလသာဆောင်တစ်ခုသည် Georgetown နှင့် West Coast Demerara ၏ မြင်ကွင်းကျယ်မြင်ကွင်းကို ပေးဆောင်သည်။ လသာဆောင်သို့ဝင်ရောက်ရန် လှေကား 138 ခုတက်ရပါမည်။