Deir el-Medina (အီဂျစ်အာရဗီ- دير المدينة) သို့မဟုတ် Dayr al-Madīnah > သည် အီဂျစ်နိုင်ငံသစ်၏ မင်းဆက် ၁၈ မှ ၂၀ ရာစုအတွင်း ဘုရင်များချိုင့်ဝှမ်းရှိ သင်္ချိုင်းဂူများပေါ်တွင် လက်ရာမြောက်သည့် လက်မှုပညာသမားများ နေထိုင်ရာ ရှေးအီဂျစ်လူမျိုး အလုပ်သမားများနေထိုင်ရာ ရွာတစ်ရွာ (ဘီစီ.အီး. ၁၅၅၀-၁၀၈၀) အခြေချနေထိုင်မှု၏ ရှေးအမည်မှာ Set maat ("အမှန်တရား၏နေရာ") နှင့် ထိုနေရာတွင်နေထိုင်သော အလုပ်သမားများကို "အမှန်တရား၏ကျေးကျွန်များ" ဟုခေါ်သည်။ ခရစ်ယာန်ခေတ်အတွင်း၊ Hathor ဗိမာန်တော်သည် အီဂျစ်အာရဗီအမည် Deir el-Medina ("City of the Monastery") မှ ဆင်းသက်လာသော ဘုရားကျောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

တွင်၊ 1922 ခုနှစ်တွင် Howard Carter ၏ Tutankhamun ဂူသင်္ချိုင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုအပေါ် ကမ္ဘာ့စာနယ်ဇင်းများက အာရုံစိုက်နေချိန် Bernard Bruyère ဦးဆောင်သော အဖွဲ့သည် အဆိုပါနေရာကို စတင်တူးဖော်ခဲ့သည်။ ဤအလုပ်သည် နှစ်ပေါင်းလေးရာနီးပါးကြာသည့် ရှေးကမ္ဘာရှိ လူ့ဘောင်အဖွဲ့အစည်းဘဝအကြောင်း အသေချာဆုံးမှတ်တမ်းတင်ထားသော မှတ်တမ်းများထဲမှ တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အဖွဲ့အစည်း၊ လူမှုဆက်ဆံရေး၊ လုပ်ငန်းခွင်နှင့် နေထိုင်မှုအခြေအနေများကို ဤကဲ့သို့အသေးစိတ်လေ့လာနိုင်သည့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့်ဆိုဒ်မရှိပါ။

ဆိုက်သည် မြစ်ကိုဖြတ်၍ မြစ်၏အနောက်ဘက်ကမ်းတွင် တည်ရှိသည်။ ခေတ်သစ် Luxor ။ ရွာသည် မြောက်ဘက်တွင် ဘုရင်များချိုင့်ဝှမ်း၏ လွယ်ကူသော လမ်းလျှောက်အကွာအဝေးအတွင်း၊ အရှေ့ဘက်နှင့် အရှေ့တောင်ဘက်တွင် ဈာပနဘုရားကျောင်းများ၊ အနောက်ဘက်တွင် ဘုရင်မချိုင့်ဝှမ်းတို့နှင့်အတူ သဘာဝပွဲကြည့်စင်ငယ်တစ်ခုတွင် တည်ရှိသည်။ သင်္ချိုင်းဂူများအတွင်း ဆောင်ရွက်သည့် လုပ်ငန်း၏ ထိလွယ်ရှလွယ် သဘောသဘာဝကြောင့် လျှို့ဝှက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန် ကျယ်ပြန်သော လူဦးရေနှင့် ကင်းကွာ၍ ရွာကို တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။