ဘန်းမြို့ဟောင်း သည် ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ ဘန်းမြို့ရှိ အလယ်ခေတ် မြို့ဟောင်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျဉ်းမြောင်းသော တောင်ကုန်းပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားပြီး သုံးဘက်သုံးတန်မှ အာအဲမြစ် ဖြင့် ဝန်းရံထားကာ ၎င်း၏ ကျစ်လျစ်သိပ်သည်းသော ပုံစံသည် စတင်တည်ဆောက်သည့် ၁၂ ရာစု မှ ၁၅ ရာစု အတွင်းမှစ၍ မပြောင်းမလဲ တည်ရှိသည်။ ၁၄၀၅ ခုနှစ်တွင် အကြီးအကျယ် မီးလောင်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက်တွင် မြို့တော်၏ အပိုင်းအများစုအား သဲကျောက်များဖြင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ၁၈ ရာစုအတွင်း သိသာသော ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ခဲ့သော်လည်း ဘန်းမြို့တော်ဟောင်းသည် ၎င်း၏ အလယ်ခေတ် သွင်ပြင်လက္ခဏာကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်း ထားနိုင်သည်။

ထို့မြို့ဟောင်းတွင် ဆွစ်ဇာလန်ရှိ အမြင့်ဆုံး ကက်သီဒါရယ် ဘုရားကျောင်းအပြင် အခြားသော ဘုရားကျောင်းများ၊ တံတားများ နှင့် များပြားလှစွာသော ရီနေဆွန်းခေတ် ရေပန်းများစွာ ရှိသည်။ ဖက်ဒရယ် အစိုးရ၊ ဒေသ အစိုးရနှင့် မြူနီစီပါယ် အုပ်ချုပ်ရေး ရုံးများသည် မြို့ဟောင်းတွင် တည်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ကျစ်လျစ်သိပ်သည်း၍ ယေဘုယျအားဖြင့် မပျက်မစီးရှိသော အလယ်ခေတ် လက်ရာများနှင့် ခေတ်သစ်မြို့တော်အား အလယ်ခေတ်မြို့တော်အတွင်း ပေါင်းစပ်တည်ဆောက်ထားခြင်းကြောင့် ယူနက်စကို ၏ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ အဖြစ် ၁၉၈၃ ခုနှစ်တွင် စာရင်းသွင်းခဲ့သည်။ မြို့ဟောင်းအတွင်းရှိ များပြားလှစွာသော အဆောက်အဦးများအား ဆွစ်ဇာလန်၏ နိုင်ငံတော်ဆိုင်ရာ ထင်ရှားသော ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်များ စာရင်းတွင် ထည့်သွင်းထားပြီး မြို့တော်ဟောင်းတစ်ခုလုံးကိုလည်း စာရင်းသွင်းထားသည်။