Պերճախոսության քար (իռլանդերեն՝ Cloch na Blarnan, անգլ.՝ Blarney Stone), Բլարնի ամրոցի (Իռլանդիայի Կորկ կոմսություն) պատի մեջ տեղադրված քար, ըստ լեգենդի Սկունսկյան քարի մի մասն է, որը համբուրողին տալիս է պերճախոսության շնորհք։

1314 թվականին Դերմոտ Մակկարտիի նախնին` Կորմակը, Բլարնի ամրոցի շինարարը, Մանստերից իր մի քանի հարյուր ենթականերին օգնության ուղարկեց Շոտլանդիայի թագավոր Ռոբերտ Բրյուսին Բենոկբյորնի ճակատամարտում, որտեղ նա պայքարում էր Անգլիայի թագավոր Էդուարդ Երկրորդի դեմ։ Բրյուսը հաղթանակ տարավ և որպես շնորհակալության նշան Կորմակին ուղարկեց Սկունսկյան քարի մի մասը, որի վրա հին ժամանակներում թագադրում էին Շոտլանդիայի թագավորներին։

Արարողակարգի համաձայն, միայն համբույրը բավական չէ. անհրաժեշտ է հատուկ կերպով ասիստենտի օգնությամբ կախվել ճաղաշարից։ Այդ ձևով համբույրը իրական վտանգ է հանդիսանում կյանքի և առողջության համար։ Չնայած դրան, շատ մարդիկ իրականացնում են այդ արարողակարգը։

1888 թվականին Ուիլյամ Հենրի Հյորբելտը (անգլ.՝ William Henry Hurlbert) գրել էր, որ այդ ավանդույթը հարաբերականորեն նոր է երևում, մոտավորապես վերաբերում է 18-րդ դարի վերջին։ Քարի մասին լեգենդը գրված է «A classical dictionary of the vulgar tongue», աշխատության մեջ, որը հրատարակվել է 1785 թվականին։

2009 թվականին Tripadvisor.com-ը «Պերճախոսության քարը» ճանաչեց Եվրոպայի ամենատեսարժան վայրը։

Տեխասի տեխնոլոգիական համալսարանի ավանդույթների համաձայն` սկսած 1939 թվականից իրենց մոտ պահվող քարերից մեկը ներկայացնում են որպես «Պերճախոսության քարի» բեկոր, ինչպես է այդպես պատահել` անհայտ է։