O Castelo de Cardona (catalán: Castell de Cardona, IPA: [kəsˈteʎ də kəɾˈðonə]) é sen dúbida a fortaleza medieval máis importante de Cataluña e unha das máis importantes de España. Está situado nun outeiro que domina o val fluvial do Cardener e a vila de Cardona.

A fortaleza foi construída inicialmente por Guillerme o Peludo en 886. É de estilo románico e gótico, e inclúe a chamada Sala Dorada e a Sala dels. Entresois. Durante o século XIV, os duques de Cardona procedían da familia máis importante da Coroa de Aragón, que era só superada pola casa real. Por iso, chamábanse “reis sen coroas”, xa que tiñan amplos territorios en Cataluña, Aragón e Valencia, e lazos dinásticos con Castela, Portugal, Sicilia e Nápoles. Isto presumiblemente aumentou a importancia do castelo.

En 1714, mesmo despois de que un asedio borbónico destruíse boa parte das murallas do castelo, a guarnición foi unha das últimas en renderse ás tropas borbónicas que apoiaban a Filipe V.

Hoxe, a principal xoia do castelo é a torre da minyona (do século XI), unha torre que mide 15 metros de altura e 10 metros de diámetro. Ademais, está a igrexa románica de Sant Vicenç de Cardona xunto ao castro. Actualmente o castro aínda é propiedade de membros vivos da familia Aragón.