To τείχος του Αδριανού (λατινικά: Vallum Aelium) ήταν αμυντική οχύρωση στη ρωμαϊκή επαρχία της Βρεττανίας. Η οχύρωση άρχισε να κατασκευάζεται το 122 μ.Χ., επί της βασιλείας του Αδριανού, και λειτουργούσε ως το βόρειο όριο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Το τείχος διασχίζει το νησί της Μεγάλης Βρετανίας από ακτή σε ακτή: εκτείνεται από τον ποταμό Τάιν, κοντά στη Βόρεια θάλασσα μέχρι το Σολγουέι Φερθ, στη θάλασσα της Ιρλανδίας. Το μήκος του ήταν 80 ρωμαϊκά μίλια ή 117,5 χιλιόμετρα. Ανά κάθε ένα μίλι υπήρχε ένα μικρό οχυρό, με δύο πυργίσκους ανάμεσα σε κάθε δύο οχυρά, ενώ ανά πέντε μίλια ένα φρούριο. Από βορρά προς νότο, το τείχος αποτελούνταν από μια τάφρο, το πέτρινο τείχος, έναν στρατιωτικό δρόμο και μια περιτειχισμένη τάφρο. Τα μικρά οχυρά πιθανώς ήταν επανδρωμένα με φρουρά, ενώ στα φρούρια στάθμευε το πεζικό και το ιππικό. Πέρα από τον αμυντικό ρόλο της οχύρωσης, είναι πιθανό οι πύλες του να λειτουργούσαν ως τελωνεία.

Σημαντικό τμήμα του τείχους διασώζεται μέχρι σήμερα και μεγάλο μέρος του είναι επισκέψιμο από το παρακείμενο μονοπάτι του τείχους του Αδριανού ή και με ποδήλατο μέσω της Εθνικής Ποδηλατικής Διαδρομής 72. Είναι το πιο δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο στη βόρεια Αγγλία. Από το 1987 αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO μαζί με το τείχος του Αντονίνου, βορειότερα, και το Άνω Γερμανικό & Ραιτικό Limes υπό τον τίτλο «Σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας».