Σαρδή Συναγωγή είναι μια συναγωγή που βρίσκεται στην επαρχία Μανίσα της Τουρκίας και είναι η μεγαλύτερη γνωστή συναγωγή που ανήκει στον αρχαίο κόσμο. Οι Σάρδεις ήταν υπό πολυάριθμους ξένους ηγεμόνες μέχρι την ενσωμάτωσή τους στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 133 π.Χ. Η πόλη χρησίμευε τότε ως διοικητικό κέντρο της ρωμαϊκής επαρχίας της Λυδίας. Οι Σάρδεις ανακατασκευάστηκαν μετά τον καταστροφικό σεισμό της Λυδίας του 17 μ.Χ. και γνώρισε μια μακρά περίοδο ακμής υπό τη ρωμαϊκή κυριαρχία.

Οι Σάρδεις πιστεύεται ότι απέκτησαν την εβραϊκή τους κοινότητα τον 3ο αιώνα π.Χ., καθώς τότε ο βασιλιάς Αντίοχος Γ' (223–187 π.Χ.) ενθάρρυνε Εβραίους από διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Βαβυλωνίας, να μετακομίσουν στις Σάρδεις. Ο Ιώσηπος Φλάβιος έγραψε για ένα διάταγμα από τον Λούσιο Αντώνιο, Ρωμαίο ιεροκήρυκα του 50–49 π.Χ.: «Ο Λούκιος Αντώνιος...στον λαό της Σάρδας, στέλνει χαιρετισμούς. Εκείνοι οι Εβραίοι, που είναι συμπολίτες της Ρώμης, ήρθαν σε μένα, και έδειξαν ότι είχαν μια δική τους συνέλευση, σύμφωνα με τους προγονικούς τους νόμους. σε μένα, για να είναι νόμιμα γι' αυτούς, διέταξα να διατηρηθούν τα προνόμιά τους και να τους επιτραπεί να πράξουν αναλόγως."1 (Αντ., XIV:10, 17). Το "ένας δικός τους τόπος" θεωρείται γενικά ως αναφορά στη συναγωγή στις Σάρδεις. Ο Josephus Flavius u200bu200bσημείωσε ότι ο Caius Norbanus Flaccus, ένας Ρωμαίος ανθύπατος στα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ., υποστήριξε τα δικαιώματα των Εβραίων των Σάρδεων να ασκούν τη θρησκεία τους, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να κάνουν δωρεές στον Ναό της Ιερουσαλήμ. (Αντ., XVI:6,6).